![]() |
| Tomasz Cyz/prasowe |
![]() |
| Adam Banaszak/prasowe |
![]() |
| Krzysztof Penderecki, 2008/Wikipedia |
Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu… Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
![]() |
| Tomasz Cyz/prasowe |
![]() |
| Adam Banaszak/prasowe |
![]() |
| Krzysztof Penderecki, 2008/Wikipedia |
20 listopada 2024 o godz. 18.00 odbędzie się spotkanie wokół książki Maryli Zielińskiej „To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego”. O wybitnym artyście teatru, którego przedstawienia stały się legendą (m. in. we Wrocławiu), rozmawiać będą z autorką Tomasz Kubikowski – profesor Akademii Teatralnej w Warszawie, kierownik literacki Teatru Narodowego, badacz fenomenologii teatru, redaktor publikacji „To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego”; Piotr Rudzki – teatrolog, kierownik Zakładu Teorii Kultury i Sztuk Widowiskowych Uniwersytetu Wrocławskiego, oraz w roli moderatora Wojciech Browarny – profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, znawca literatury współczesnej.
Jerzy Grzegorzewski, mistrz teatru autorskiego i jeden z najoryginalniejszych inscenizatorów polskiej sceny powojennej jest bohaterem książki Maryli Zielińskiej „To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego”, wydanej przez Teatr Narodowy. O książce w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego 20 listopada 2024 roku rozmawiać będą: autorka, Tomasz Kubikowski, Piotr Rudzki i Wojciech Browarny.
„To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego” jest dwutomową opowieścią o Jerzym Grzegorzewskim, jednym z najwybitniejszych artystów polskiego teatru. Autorka przedstawia biografię twórcy, którego talent stał się darem i przekleństwem. Powstał portret wielokrotny, bogato ilustrowany, na który złożyły się także wypowiedzi przyjaciół i współpracowników, zebrane w Polsce i za granicą. Publikacji towarzyszy album – fotograficzna historia życia Jerzego Grzegorzewskiego pod redakcją Janusza Górskiego.
Jak pisze autorka: „Jednym z zagadnień, które trwale zaprzątały mu [Grzegorzewskiemu] głowę, było, jak aktor ma wejść i zejść ze sceny. Jak uniknąć banału powiązania ruchu z wygłaszaną kwestią? Co to znaczy więc: powołać i odwołać postać w takiej, a nie innej kondycji, w tej konkretnej przestrzeni, w tym dokładnie momencie? Co się wydarza pomiędzy?”. O fenomenie teatru Grzegorzewskiego, jego pracy na warszawskich scenach, Teatrze Studio i Teatrze Narodowym, oraz w Teatrze Polskim we Wrocławiu dyskutować będą: Maryla Zielińska – autorka książki, badaczka i krytyczka teatralna, która przez lata dokumentowała twórczość Grzegorzewskiego; Tomasz Kubikowski – profesor Akademii Teatralnej w Warszawie, kierownik literacki Teatru Narodowego, badacz fenomenologii teatru, redaktor publikacji „To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego”; Piotr Rudzki – teatrolog, kierownik Zakładu Teorii Kultury i Sztuk Widowiskowych Uniwersytetu Wrocławskiego, oraz w roli moderatora Wojciech Browarny – profesor Uniwersytetu Wrocławskiego, znawca literatury współczesnej.
Maryla Zielińska za książkę „To. Biografia Jerzego Grzegorzewskiego” otrzymała Nagrodę Polskiego Towarzystwa Badań Teatralnych za najlepszą publikację książkową z zakresu wiedzy o dramacie, teatrze i widowiskach wydaną w 2023 roku oraz Nagrodę Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk za wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie teatrologii.
Publikację docenili również krytycy. Tomasz Cyz z „Dwutygodnika” pisał: „To książka, na którą teatromani czekali od dawna. Odkrywamy pełnowymiarowy, wnikliwy portret człowieka i artysty, który pozwala zrozumieć specyfikę teatru Grzegorzewskiego”, Grzegorz Kondrasiuk w „Do Rzeczy” podkreślał natomiast: „Biografia Zielińskiej to niezwykle przystępne dzieło, które pozwala lepiej zrozumieć hermetyczny, niełatwy teatr Grzegorzewskiego, zarówno wielbicielom jego twórczości, jak i tym, którzy dopiero ją odkrywają”.
Spotkanie odbędzie się w środę 20 listopada 2024 roku o godzinie 18.00 w Czytelni im. Ludwika Flaszena Instytutu Grotowskiego we Wrocławiu. Wstęp wolny.
Więcej informacji: grotowski-institute.pl/wydarzenia/planeta-grzegorzewski/
informacja prasowa
![]() |
| Imieniny Jana Kochanowskiego, fot. materiały organizatorów |
![]() |
| Imieniny Jana Kochanowskiego, fot. materiały organizatorów |
![]() |
| Roger II, mozaika, La Partorama, Palermo, Wikipedia |
![]() |
| Mariusz Kwiecień (tenor), tytułowy Król Roger pod batutą maestro Jacka Kaspszyka, podczas 53. MF Wratislavia Cantans, fot. Łukasz Rajchert |
![]() |
| Joanna Zawartko jako Roksana (sopran) i Arnold Rutkowski jako Pasterz (tenor), fot. Łukasz Rajchert |
![]() |
| od lewej: Mariusz Kwiecień (król Roger), Joanna Zawartko (Roksana), Arnold Rutkowski (Pasterz), Jacek Kaspszyk (dyr.), fot. Łukasz Rajchert |
![]() |
| Madame Curie, fot. Karol Sokołowski, NFM |
![]() |
| Madame Curie, fot. Karol Sokołowski, NFM |
![]() |
| Magdalena Dobosz, fot. Karol Sokołowski, NFM |
![]() |
| Koncert Duchowa stolica Polski, pod dyr. Andrzeja Kosendiaka, fot. A. Sokołowski |
![]() |
| Koncert Duchowa stolica Polski, pod dyr. Andrzeja Kosendiaka, fot. A. Sokołowski |
![]() |
| Koncert In tempore belli, fot. Sławek Przerwa |
![]() |
| Sir John Eliot Gardiner z Orchestre Révolutionnaire et Romantique, fot. Łukasz Rajchert |
![]() |
| Ann Hallenberg (mezzosopran) i Corinne Winters (sopran), fot. Ł. Rajchert |
![]() |
| Sir John Eliot Gardiner i Edgaras Montvidas (tenor), fot. Ł. Rajchert |
XII Festiwal Oper Barokowych potrwa od 2 września do 24 listopada 2024 roku, a wypełnią go spektakle operowe, koncerty oraz recitale. Istotnym elementem będzie ukazanie oddziaływania muzyki baroku na kompozycje tworzone w czasach nam bliższych, w szczególności na muzykę XX wieku. Tym samym obok twórczości Georga Friedricha Haendla, Antonia Vivaldiego, Jeana-Philippe’a Rameau, Jana Sebastiana Bacha, Henry’ego Purcella i Claudia Monteverdiego zabrzmią dzieła Charlesa Ivesa, Gustava Mahlera i Aarona Coplanda.
Historia festiwalu sięga roku 1993, a źródłem jego powstania były następujące okoliczności: rosnąca popularność muzyki barokowej, liczne odkrycia i rekonstrukcje dawnego repertuaru wspomagane dogłębną wiedzą historyczną (wirtuozeria wykonawcza utrzymana w duchu epoki) zespołu Warszawskiej Opery Kameralnej. Warto w tym miejscu przypomnieć, że to właśnie w Warszawie w XVII wieku działała jedna z pierwszych stałych scen operowych w Europie, co pokazuje, jak głęboko sięgają korzenie obecności opery w Polsce.
XII edycja Festiwalu zapowiada się imponująco. Zainauguruje go koncert amerykańskiej gwiazdy operowej sceny – Joyce DiDonato, z towarzyszeniem legendarnej orkiestry Il Pomo d’oro. Punktem kulminacyjnym zaś będzie premiera opery „Juliusz Cezar” George’a Friedricha Haendla (dyr. Adam Banaszak, reż. Włodzimierz Nurkowski). Łącznie w Festiwalu weźmie udział blisko dwustu artystów z kraju i zagranicy, a Warszawa jesienią stanie się niekwestionowaną światową stolicą muzyki barokowej.
To jedna z niekwestionowanych gwiazd świata opery. Występuje na największych scenach operowych świata.
W Warszawie Joyce DiDonato zaprezentuje program „Eden” – wraz z orkiestrą Il Pomo d’Oro i dyrygentem Edsonem Scheidem. Od dawna Artystka poświęca się tworzeniu i inicjowaniu projektów, które stanowią wyzwanie i pobudzają publiczność, wykraczając poza fizyczne ograniczenia sali koncertowej. „EDEN” to polifoniczna struktura łącząca muzykę, dramat i edukację, która stawia pytania o nasz indywidualny związek z Naturą.
„Z każdym mijającym dniem – pisze Joyce DiDonato – coraz bardziej ufam doskonałej równowadze, zadziwiającej tajemnicy i sile przewodniej otaczającego nas świata przyrody, jak wiele Matka Natura ma nam do przekazania. EDEN to zaproszenie do powrotu do naszych korzeni i zbadania, czy łączymy się tak głęboko, jak to tylko możliwe, z czystą esencją naszej istoty, aby stworzyć nowy EDEN od wewnątrz i zasiać nasiona nadziei na przyszłość”.
Album „Eden” otrzymał nominację do nagrody Grammy w kategorii „Best Classical Solo Vocal Album”
Koncert
W programie koncertu znajda się trzy utwory Antonia Vivaldiego: motet „Domine ad adiuvandum me festina” RV 593 oraz „Magnificat g-moll” RV 610 i „Gloria D-dur” RV 589.
Psalm 69 „Domine ad adiuvandum me festina” przeznaczony jest na sopran, podwójny chór, dwa oboje smyczki i basso continuo. Kantyk „Magnificat” był podstawą kilku utworów powstałych między 1716 i 1719 rokiem. Według muzykologa Michaela Talbota, Vivaldi napisał najwcześniejszą wersję g-moll dla sierocińca ok. 1715 roku, a wkrótce potem przepisał go dla klasztoru cystersów w Oseku.
Istnieje domniemanie, że napisał trzy kompozycje do słów hymnu „Gloria in excelsis Deo” – dwa przetrwały w całości, a „Gloria D-dur” RV 589 jest jednym z najbardziej znanych utworów sakralnych kompozytora. Powstała najprawdopodobniej w okolicach 1715-1716 roku (podobnie jak RV 588), a ogromną popularność zawdzięcza choćby obecności w ścieżkach dźwiękowych filmów – m.in. w „Runaway Train” (1985) w reż. Andrieja Konczałowskiego, w „Shine” (1996) w reż. Scotta Hicksa o pianiście Davidzie Helfgotcie (pierwsza część) oraz w „The Hunter” (2011) w reż. Daniela Nettheima z Willemem Dafoe.
Opera
W XVIII wieku opera przeżywała wielki rozkwit. Ciągle powstawały nowe dzieła, ale ich żywotność była krótka. Nikt nie pamiętał o tym, co powstało kiedyś. Ważne było tylko teraz, dziś. Dramma per musica Giulio Cesare in Egitto Georga Friedricha Haendla, mimo premierowego sukcesu, przestała istnieć niemal na dwa stulecia. Dzieło zostało przypomniane dopiero w 1922 roku podczas festiwalu w Getyndze w interpretacji Oskara Hagena.
"Giulio Cesare" miał premierę 20 lutego 1724 roku w królewskim Haymarket Theatre w Londynie (w 1724 roku odbyło się trzynaście przedstawień, rok później – dziesięć, w 1730 roku – jedenaście). Autorem libretta był Nicola Francesco Haym.
"Giulio Cesare" to opera pełna efektownych scen i dramatycznych zwrotów akcji, wspaniałych arii, duetów i partii z udziałem chóru, należy do najczęściej wykonywanych i najbardziej cenionych dzieł Händla. We współczesnych aranżacjach rolę Cezara napisaną dla kastrata altowego Senesino śpiewają kontralty, mezzosoprany lub kontratenorzy.
To opowieść o walce Juliusza Cezara o władzę oraz względy królowej Egiptu, Kleopatry.
Opera
„Dydona i Eneasz” Henry Purcella to opera o władzy, porywie namiętności i samotności. Oto kobieta-władczyni spotyka na swojej drodze wojownika i bohatera. Wcześniejsze życie skłaniało ją do trwania w samotności, jednak siła uczucia zaczyna brać górę. Dydona nie jest w stanie opanować rosnącej namiętności do Eneasza, ulega jej pomimo lęku i niepewności. Nie jest jednak bezpieczna: na dworze ma bowiem przeciwniczki, które knują przeciwko niej, chcą zaszkodzić jej pozycji, chcą ją zniszczyć. Dydona postanawia działać: odsyła Eneasza, skazuje się na samotność…
Inscenizacja „Dydony i Eneasza” w centrum stawia emocje Dydony – jej siłę, wierność sobie, czystość intencji. Oraz uczucia i działania Eneasza – mężczyzny przeświadczonego o własnej dziejowej roli, przekraczającej czyjś osobisty los. Uniwersalność historii podkreśla umiejscowienie tego XVII-wiecznego muzycznego arcydzieła w drugiej połowie XX wieku.
Tomasz Cyz
Opera
“W warszawskiej inscenizacji Judyta jak w soczewce skupia cechy bohaterki tragicznej. Mimo że ma niezwykle silną osobowość, przeżywa konflikt moralno-etyczny. W działaniu cechują ją: determinacja, dwulicowość, konieczność walki z ukrycia i podstęp. Poświęca się, by zniszczyć wroga. Działa z pobudek patriotycznych. Wartości, pomiędzy którymi musi wybrać, to ojczyzna, cnota i własne sumienie. Motywacje jej działania można określić jako patriotyczno-prometejskie, bowiem jest gotowa do najwyższego poświecenia w imię dobra własnego narodu. Dodatkowym cierpieniem jest dla niej sama relacja z Holofernesem. Bohaterka jest nim zauroczona, tworzy się między nimi erotyczne napięcie, jednak ich dialog jest pełen ambiwalencji. Judyta jest wyraźnie oczarowana mężczyzną, jednak wie, że wybierając ojczyznę, musi stłumić rodzące się uczucie do Holofernesa, który dąży do zguby jej ukochanej ojczyzny. Planowane morderstwo jest zatem dla kobiety szalenie trudne, nie do końca zgodne z jej wolą.”
Marta Kociszewska-Hoffmann,
Magazyn PRESTO
18 września o godz. 12:00 ruszy sprzedaż biletów na 7. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Europy Środkowo-Wschodniej Eufonie, który odbędzie się w dniach 13 listopada - 7 grudnia. Hasłem przewodnim siódmej odsłony Eufonii będą poświaty i powidoki. Poza Warszawą z festiwalowymi koncertami zawitamy do Katowic, Opola, Olsztyna, Krakowa, Łodzi, Gdańska, Lusławic i Dębicy i stolicy Rumunii, Bukaresztu.
Program festiwalu
13 listopada, godz. 19:00
NOSPR, Sala Kameralna (Plac Wojciecha Kilara 1, Katowice)
Olga Pasiecznik / Equilibrium String Quartet
Program koncertu prezentuje splot utworów na kwartet smyczkowy polskich kompozytorów wczesnego XIX wieku z pieśniami Fryderyka Chopina w nowych aranżacjach autorstwa Tomasza Pokrzywińskiego. Wybór ten hołduje zasadzie różnorodności kształtującej programy koncertowe z tego czasu. Pomiędzy wybrane części kwartetów Józefa Elsnera i Stanisława Moniuszki oraz fantazje Franciszka Lessla i Karola Kurpińskiego wplecione zostały pieśni Chopina, w których jak w dzienniku intymnym odbijają się rozmaite wizerunki ich kompozytora.
Organizatorem wydarzenia jest festiwal Ars Cameralis.
Koncert odbywa się w ramach festiwalu Ars Cameralis i festiwalu Eufonie.
Olga Pasiecznik – sopran
Equilibrium String Quartet:
Sulamita Ślubowska – skrzypce
Małgorzata Malke – skrzypce
Anna Nowak-Pokrzywińska – altówka
Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela
14 listopada, godz. 18:00
Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Sala Wielka (Plac Zamkowy 4, Warszawa)
Pokrewieństwa: Chopin/ Moniuszko/ Elsner/ Lessel/ Kurpiński
Program koncertu prezentuje splot utworów na kwartet smyczkowy polskich kompozytorów wczesnego XIX wieku z pieśniami Fryderyka Chopina w nowych aranżacjach autorstwa Tomasza Pokrzywińskiego. Wybór ten hołduje zasadzie różnorodności kształtującej programy koncertowe z tego czasu. Pomiędzy wybrane części kwartetów Józefa Elsnera i Stanisława Moniuszki oraz fantazje Franciszka Lessla i Karola Kurpińskiego wplecione zostały pieśni Chopina, w których jak w dzienniku intymnym odbijają się rozmaite wizerunki ich kompozytora.
Olga Pasiecznik – sopran
Equilibrium String Quartet:
Sulamita Ślubowska – skrzypce
Małgorzata Malke – skrzypce
Anna Nowak-Pokrzywińska – altówka
Tomasz Pokrzywiński – wiolonczela
15 listopada, godz. 18:00
Filharmonia Opolska im. Józefa Elsnera (ul. Krakowska 24, Opole)
DVOŘÁK – Symfonia „Z Nowego Świata” | Shemet | Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Program wieczoru został ułożony tak, by idee obu festiwali przenikały się w muzycznym dialogu – od pełnych energii Trzech tańców Henryka Mikołaja Góreckiego, przez refleksyjne Odwieczne pieśni Mieczysława Karłowicza, aż po jedną z najsłynniejszych symfonii w historii – IX Symfonię Z Nowego Świata Antonína Dvořáka.
Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Opolska. Współorganizatorem wydarzenia jest Filharmonia Śląska.
Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego „Pieśni śpiewają” i festiwalu Eufonie.
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Yaroslav Shemet – dyrygent
17 listopada, godz. 19:00
Teatr Wielki – Opera Narodowa, Sala Moniuszki (Plac Teatralny 1, Warszawa)
Pomiędzy: Szostakowicz/ Mahler
Dzieła instrumentalne można traktować albo jako brzmienie i formę, albo jako przekaz treści pozamuzycznych. Gustav Mahler i Dymitr Szostakowicz byli zwolennikami tego drugiego podejścia, w którym muzyka jest sposobem przekazywania konkretnych emocji i znaczeń, ale też autobiografią twórcy. Doświadczenia totalitaryzmu w ZSRR silnie wpłynęły na dramatyczny i melancholijny charakter I Koncertu skrzypcowego Szostakowicza. Natomiast I Symfonia Mahlera to dzieło programowe, w którym za pomocą dźwięków twórca przedstawił historię młodego bohatera mierzącego się z przeciwnościami losu.
Julian Rachlin – skrzypce
Orkiestra Sinfonia Varsovia
Radosław Szulc – dyrygent
19 listopada, godz. 19:00
Warmińsko-Mazurska Filharmonia im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie, Sala Koncertowa (ul. Bartosza Głowackiego 1, Olsztyn)
Trpčeski / Makedonissimo
Projekt Makedonissimo pianisty Simona Trpčeskiego to barwna podróż do serca macedońskiej tradycji. W transkrypcjach Pandego Shahova dawne pieśni i tańce nabierają koncertowej formy, łącząc klasyczną wirtuozerię z żywiołem folkloru. Cykl Pletenki (Warkocze) splata melodie o miłości, pracy i obrzędach w wielogłosową opowieść o pamięci i wspólnocie, ukazując, że muzyka ludowa może przemawiać uniwersalnym językiem emocji.
Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Warmińsko-Mazurska Filharmonia im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie.
Simon Trpčeski – fortepian
Makedonissimo
20 listopada, godz. 20:00
Muzeum Kinematografii w Łodzi (Plac Zwycięstwa 1, Łódź)
Polski Piach gra Reksia
Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.
Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Muzeum Kinematografii w Łodzi.
Polski Piach:
Patryk Zakrocki – gitary
Piotr Mełech – klarnet basowy
Piotr Domagalski – basetla
21 listopada, godz. 19:00
Filharmonia Śląska, Sala Koncertowa im. Karola Stryji (ul. Sokolska 2, Katowice)
Złota Batuta – Tzigane | Chór | Orkiestra Symfoniczna | BRAHMS – I Symfonia
Triumfator VIII Międzynarodowego Konkursu Dyrygenckiego im. Grzegorza Fitelberga, Eugene Tzigane, poprowadzi 21 listopada Chór i Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Śląskiej. Ten wieczór stanie się muzycznym spotkaniem dwóch odmiennych światów dźwiękowych – monumentalnego romantyzmu Johannesa Brahmsa i refleksyjnej wrażliwości Eugeniusza Knapika. Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego i festiwalu Eufonie.
Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Śląska.
Koncert odbywa się w ramach XIII Międzynarodowych Dni Henryka Mikołaja Góreckiego „Pieśni śpiewają” i festiwalu Eufonie.
Eugene Tzigane – dyrygent
Jarosław Wolanin – przygotowanie chóru
Chór Filharmonii Śląskiej
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
22 listopada, godz. 18:00
Zamek Królewski w Warszawie – Muzeum, Sala Wielka (Plac Zamkowy 4, Warszawa)
Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius
Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne. Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”.
Yusuke Ishii – fortepian
22 listopada, godz. 19:00
Centrum św. Jana / Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku (ul. Świętojańska 50, Gdańsk)
Stefan Wesołowski / Song of the Night Mists
Stefan Wesołowski, w post-klasyczny sposób, z wysublimowaniem i wrażliwością łączy tradycyjne instrumentarium z nowoczesnymi technikami, muzyką elektroniczną i dźwiękami natury. Jego muzyka – pełna subtelnych niuansów – oscyluje pomiędzy minimalistyczną medytacją a ekspresyjną intensywnością, pomiędzy ambientem a barokowo brzmiącymi organami, tworząc unikalny pejzaż dźwiękowy. Song of the Night Mists to zaproszenie do podjęcia muzycznej podróży, sprzyjającej chwilom kontemplacji i zadumy nad pięknem przyrody, a być może także nad kruchością ludzkiego losu.
Organizatorem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury.
Anna Pasić – harfa
Olga Anna Markowska – wiolonczela
Maja Miro – flety
Oliwier Andruszczenko - klarnet basowy
Hubert Zemler – perkusja
Piotr Wesołowski – organy / portatyw
Stefan Wesołowski – fortepian / skrzypce / instrumenty elektroniczne
23 listopada, godz. 18:00
Akademia Muzyczna w Łodzi, Pałac (ul. Gdańska 32, Sala 12, Łódź)
Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius
Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne. Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”.
Yusuke Ishii – fortepian
Udział w koncercie jest bezpłatny!
23 listopada, godz. 18:00
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Odbicia: Dvořák / Knapik
IX Symfonia e-moll „Z Nowego Świata” op. 95 (1893), najsłynniejsza z symfonii Antonína Dvořáka, wyrasta z zachwytu otwartymi przestrzeni prerii amerykańskich. Ale w silniejszym jeszcze stopniu jest ona próbą uchwycenia ducha rodzącej się wówczas kultury amerykańskiej, stąd nawiązania do pieśni Negro Spirituals oraz pieśni Indian. W chóralnej kantacie Beauty Radiated in Eternity (2012) Eugeniusz Knapik sięgnął po poezję Hafiza, który fascynował wcześniej m.in. Goethego i Szymanowskiego. Nowy romantyzm Knapika jest w istocie nawiązaniem, w nowych warunkach i na własnych zasadach, do ekstatycznej mistyki muzycznej początków XX wieku.
Chór Filharmonii Śląskiej
Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej
Eugene Tzigane – dyrygent
Jarosław Wolanin – kierownik artystyczny chóru
24 listopada, godz. 20:00
Klub Niebo (ul. Nowy Świat 21C, Warszawa)
Polski Piach gra Reksia
Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.
Polski Piach:
Patryk Zakrocki – gitary
Piotr Mełech – klarnet basowy
Piotr Domagalski – basetla
24 listopada, godz. 19:00
Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha (ul. Marii Konopnickiej 26)
Maski: Szymanowski / Bacewicz / Bacevičius
Dla pokolenia polsko-litewskiego rodzeństwa – Vytautasa Bacevičiusa (1905-1970) i Grażyny Bacewicz (1909-1969) – Karol Szymanowski (1882-1937) był ikoną muzyki nowej. Jego Maski op. 34 (1915/1916), przynależne do fazy impresjonistyczno-ekspresjonistycznej, ujmują w cudzysłów postacie zadomowione w kulturze. Trzy groteski (1935) Bacewiczówny wpisują się w nurt komiczno-tanecznego witalizmu. Z kolei utwory Bacevičiusa reprezentują idee kosmologiczne. Poème mystique op. 6 (1926) oraz Méditaton op. 29 (1936/37), z kowieńskich lat modernistycznych, je antycypują. Trois pensées musicales op. 75 (1966) z lat amerykańskich, je uosabiają. Muzyka kosmiczna była wyrazem wewnętrznego uniwersum artysty tożsamego z wszechświatem ogólnym. III Suita fortepianowa op. 60 (1956) wieńczy okres wcześniejszy, będący „kompromisem” ze słuchaczem. Sixième mot op. 72 (1963) należy do zbioru siedmiu kompozycji o charakterze „wypowiadanego” w dźwiękach „słowa”.
Organizatorami wydarzenia są Narodowe Centrum Kultury i Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha.
Yusuke Ishii – fortepian
25 listopada, godz. 20:00
Klub Niebo (ul. Nowy Świat 21C, Warszawa)
Hatti Vatti / Zeit
W ubiegłym roku w katalogu słynnej na scenie nowoczesnej elektroniki belgijskiej wytwórni R&S zagościł polski projekt Hatti Vatti. Pod szyldem tym ukrywa się gdański producent Piotr Kaliński. Nagrany przezeń z trzema jazzmanami album Zeit łączy różne gatunki i brzmienia: dub, jazz, psychodelię, kosmische musik i ambient. Pierwsza prezentacja tego materiału na żywo odbędzie się podczas festiwalu Eufonie – 25 listopada w warszawskim klubie Niebo.
Hatti Vatti:
Piotr Kaliński – elektronika
Piotr Chęcki – saksofon
Paweł Stachowiak – gitara basowa
Rafał Dutkiewicz – perkusja
27 listopada, godz. 19:30
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Posłańcy: Bach / Schubert / Čiurlionis
Wieczór otworzy Kwartet smyczkowy c-moll Mikalojusa Konstantinasa Čiurlionisa – litewskiego twórcy, który muzykę i malarstwo splatał w jedną opowieść. Jego Kwartet łączy klasycyzujące części skrajne z ekspresyjną częścią środkową, której melancholijna melodyka rozwija się na tle nasyconego chromatyką akompaniamentu. Następnie zabrzmi bachowski Koncert d-moll BWV 1052 – pełen witalności, z błyskotliwymi dialogami solisty i orkiestry oraz nastrojowym Adagio w części środkowej. Na zakończenie usłyszymy Kwartet d-moll „Śmierć i dziewczyna” Franza Schuberta – dramatyczny dialog życia i śmierci, którego finałowa tarantella przywodzi na myśl „taniec śmierci”.
Lukas Geniušas – fortepian
Litewska Narodowa Orkiestra Kameralna
Sergiej Krylov – dyrygent
28 listopada, godz. 19:30
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Pasja: Penderecki
Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury.
Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Chór Polskiego Radia – Lusławice
Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej
Maciej Tworek – dyrygent
Iwona Hossa – sopran
Mariusz Godlewski – baryton
Artur Janda – bas
Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej
28 listopada, godz. 19:00
The Romanian Athenaeum (Bukareszt)
George Enescu Philharmonic Orchestra – koncert symfoniczny
Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.
George Enescu Philharmonic Orchestra
Gabriel Bebeșelea – dyrygent
Jaemin Han – solista
29 listopada, godz. 18:00
Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego (Lusławice 250)
Pasja: Penderecki
Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury.
Organizatorem wydarzenia jest Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego w Lusławicach.
Koncert odbywa się w ramach festiwalu Eufonie.
Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Chór Polskiego Radia – Lusławice
Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej
Maciej Tworek – dyrygent
Iwona Hossa – sopran
Mariusz Godlewski – baryton
Artur Janda – bas
Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej
29 listopada, godz. 18:00
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Porywy: Enescu / Wajnberg / Kodály
Bogactwo muzyki ludowej wielokrotnie inspirowało „poważny” repertuar koncertowy. Oryginalność, szczerość i żywiołowość tkwiące w ludowych rytmach i melodiach nabierały artystycznego szlifu w kompozytorskich opracowaniach, ale nie traciły autentyczności pierwowzorów. Tak jest i w przypadku Poematu op. 1 George’a Enescu, Koncertu wiolonczelowego Mieczysława Wajnberga oraz Tańców z Galanty Zoltána Kodály’ego. Utwory te, choć napisane przed wielu laty, pozostają w repertuarze do dziś i należą do najchętniej słuchanych.
Orkiestra i Chór Męski Filharmonii Narodowej
Gergely Madaras – dyrygent
Tomasz Daroch – wiolonczela
Bartosz Michałowski – dyrektor chóru
29 listopada, godz. 19:00
Nadbałtyckie Centrum Kultury w Gdańsku (ul. Świętojańska 50, Gdańsk)
Polski Piach gra Reksia
Za najsłynniejszym pieskiem w polskiej animacji kryje się wzruszająca historia kompozytora, który planował pisać wyłącznie dla dorosłych. Zenon Kowalowski dał czworonożnemu bohaterowi jedną z najciekawszych i niebanalnych ścieżek w historii polskiej muzyki do bajek. Eufonie prezentują Reksia w wydaniu artystów zrzeszonych w projekcie Polski Piach, wywodzących się z warszawskiego środowiska muzyki improwizowanej i współczesnej, a zainspirowanych szeroko rozumianym bluesem. Patryk Zakrocki, Piotr Mełech i Piotr Domagalski to kameraliści otwarci na świat – w swoich zainteresowaniach są idealnymi partnerami animowanego psiaka.
Organizatorem wydarzenia jest Nadbałtyckie Centrum Kultury.
Polski Piach:
Patryk Zakrocki – gitary
Piotr Mełech – klarnet basowy
Piotr Domagalski – basetla
29 listopada, godz. 19:30
Butelkownia (Plac Konesera 3, Warszawa)
Natura świata / Karolina Mikołajczyk i Iwo Jedynecki
Podobnie jak w sztuce oratorskiej, muzyka często wypowiada się niejako między dźwiękami. Takich głosów można szukać we wrażliwych melodycznie i oszczędnych w środkach utworach Wałentyna Silwestrowa (Intermezzo), Pēterisa Vasksa (Plainscapes) i Henryka Mikołaja Góreckiego (Kołysanki i tańce op. 47). Z kolei Conversio Erkki-Svena Tüüra i Tempo di valse z Musica ricercata Györgya Ligetiego to przykłady przewrotnego podejścia do formy. Muzyka nowa zaś – Up Dariusza Przybylskiego i Aria Justė Janulytė – ponownie koncentruje się na samym dźwięku. Dodatkowo, między tymi dziełami zabrzmią improwizowane intermezza.
Duo Karolina Mikołajczyk & Iwo Jedynecki – skrzypce / akordeon
Pola Błasik – aktorka
Anna Grycewicz – aktorka
Tomasz Cyz – reżyseria / koncepcja reżyserska
Karolina Bramowicz – scenografia
30 listopada, godz. 18:00
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Fratres: Parać / Pärt / Šipuš
Wobec zgiełku codzienności nowa muzyka często skłania się ku eksplorowaniu ciszy, prostocie i duchowej głębi. Arvo Pärt, Frano Parać i Berislav Šipuš tworzą dzieła o kontemplacyjnym charakterze, zakorzenione w tradycji nowej prostoty i nowej duchowości. Liryczne Dona nobis pacem Paraća, medytacyjne Fratres i majestatyczne Salve Regina Pärta oraz dramatyczna, polistylistyczna Pasja Šipuša łączą w sobie różnorodność środków z uniwersalnym, humanistycznym przesłaniem.
Chór i Orkiestra Telewizji Chorwackiej
Tomislav Fačini – dyrygent
Monika Cerovčec – sopran
Martina Gojčeta Silić – mezzosopran
Roko Radovan – tenor
Marko Špehar – bas
Sreten Mokrović – narrator
Lana-Lucija Horvatić – wiolonczela
Mirjana Krišković – harfa
Veronika Ćiković – harfa
Hrvoje Sekovanić, Krunoslav Benko, Francesco Mazzoleni, Fran Krsto Šercar – instrumenty perkusyjne
30 listopada, godzinę podamy wkrótce
Filharmonia im. Karola Szymanowskiego (ul. Zwierzyniecka 1, Kraków)
George Enescu Philharmonic Orchestra – koncert symfoniczny
Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.
Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Krakowska.
Orkiestra Filharmonii im. George’a Enescu
Gabriel Bebeșelea – dyrygent
Jaemin Han – wiolonczela
1 grudnia, godz. 19:30
Filharmonia Narodowa, Sala Koncertowa (ul. Jasna 5, Warszawa)
Podróże: Enescu / Dvořák
Antonín Dvořák i George Enescu to kompozytorzy, którzy z lekkością i elegancją potrafili czerpać z tradycji muzycznych swoich narodów, budując indywidualny język muzyczny. Zamiłowanie do kultury, w której się wychowali, odcisnęło na nich piętno, ale nie definiowało ich jako artystów, co pokazuje wielkość przyświecających im idei. Byli oni kosmopolitami, którzy potrafili przekuć tradycję w uniwersalny, muzyczny język wartości – zrozumiały i fascynujący dla melomanów na całym świecie.
Orkiestra Filharmonii im. George’a Enescu
Gabriel Bebeșelea – dyrygent
Jaemin Han – wiolonczela
6 grudnia, godz. 18:00
Filharmonia im. Karola Szymanowskiego (ul. Zwierzyniecka 1, Kraków)
Quo Vadis / Nowowiejski
Premiera Quo vadis odbyła się w 1907 roku w Usti nad Łabą. Dwa lata później w Amsterdamie kompozytor zaprezentował publiczności dzieło w nowej odsłonie i odniósł tym spektakularny sukces. Po koncercie w dowód uznania uhonorowano go pozłacanym wieńcem laurowym, otrzymał też pierścień od królowej Wilhelminy. Jeśli ktoś zapytałby wtedy Nowowiejskiego, dokąd zmierza – quo vadis? – ten z czystym sumieniem mógłby odpowiedzieć, że… święcić triumfy na światowych scenach. Pomimo wymagającej obsady, popularne w dwudziestoleciu międzywojennym oratorium polskiego twórcy wykonywano często w Europie, a także poza jej granicami.
Organizatorem wydarzenia jest Filharmonia Krakowska.
Koncert odbywa się w ramach festiwalu Eufonie.
Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
Wojciech Gierlach – bas
Sebastian Szumski – bas
Piotr Sułkowski – dyrygent
Janusz Wierzgacz – przygotowanie chóru
7 grudnia, godz. 18:00
Dom Kultury Mors (ul. Sportowa 28, Dębica)
Pasja: Penderecki
Skomponowana w 1966 roku Pasja według św. Łukasza należy do najważniejszych osiągnięć muzyki XX wieku. Choć powstała w specyficznym kontekście milenium chrześcijaństwa w komunistycznej Polsce, wyrasta ponad chwilowe okoliczności, kierując się ku uniwersalnym pytaniom. To monumentalny dramat dźwiękowy, w którym Penderecki – mistrz misternie tkanych obrazów muzycznych – ukazał cierpienie i kondycję człowieka, tworząc poruszający portret ludzkiej natury. Koncert odbywa się w ramach festiwalu Dębickie Korzenie i festiwalu Eufonie.
Organizatorem wydarzenia jest Dom Kultury Mors.
Koncert odbywa się w ramach festiwalu Dębickie Korzenie i festiwalu Eufonie.
Chór i Orkiestra Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Chór Polskiego Radia – Lusławice
Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej
Ukraiński Chór Dziecięcy Filharmonii Krakowskiej
Maciej Tworek – dyrygent
Iwona Hossa – sopran
Mariusz Godlewski – baryton
Artur Janda – bas
Dawid Ber – przygotowanie Chóru Polskiego Radia – Lusławice
Janusz Wierzgacz – przygotowanie Chóru Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie
Lidia Matynian – przygotowanie Chóru Chłopięcego i Dziewczęcego Filharmonii Krakowskiej
Olena Yatskulynets – przygotowanie Ukraińskiego Chóru Dziecięcego Filharmonii Krakowskiej
24 października 2025 – 25 stycznia 2026
Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie MOCAK (Lipowa 4, Kraków)
Instalacja Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever Until It Was No More
Wspólnie z MOCAK-iem i Krakowskim Biurem Festiwalowym (Festiwal Sacrum Profanum) sięgamy po głośną instalację dźwiękową Konrada Smoleńskiego Everything Was Forever Until It Was No More, która reprezentowała Polskę na weneckim Biennale w 2013 roku. Działamy w zrównoważony sposób, kierując się ideą ekologii artystycznej i przywracania do obiegu ważnych istniejących dzieł. Na pracę Smoleńskiego składają się dwa spiżowe dzwony, których bicie jest rejestrowane i przetwarzane elektronicznie, a następnie odtwarzane przez ściany głośników. Ważnym elementem jest wibrująca podłoga, która stanowi także scenę dla koncertów, wchodzących w interakcję z instalacją. Artysta, przełamując stereotypy i oczekiwania, kreuje sferę doświadczenia, do której wejdą zaproszeni muzycy i publiczność. Granice między sceną muzyczną i przestrzenią sztuki zostają zatarte.
Konrad Smoleński – Everything Was Forever Until It Was No More (2013-2025)
Daniel Muzyczuk, Agnieszka Pindera – kuratorzy
informacja prasowa
Dziś, VI Symfonią a-moll „Tragiczną”, kończy się 61. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans. Niepokojące arcydzieło zaprezentuje występ...