Tytuł bloga powstał z inspiracji prozą Brunona Schulza, w której wielokrotnie, w różnych kontekstach, pada to tajemniczo brzmiące słowo, znaczące o wiele więcej niż „składniki”, bo mające rangę metafory, symbolu…
Kulturalne Ingrediencje nie jest blogiem monotematycznym, np. książkowym czy filmowym. Łączę w nim wszystkie moje pasje w jedną całość. Znajdują się tu teksty dotyczące literatury, filmu, muzyki i sztuk plastycznych. Ponadto rozmowy z artystami i własne zapiski.To także moje archiwum.
U progu nowego sezonu nie można przeoczyć interesujących propozycji we Francji i innych krajach Europy. Wyboru dokonał Christophe Rizoud na podstawie nowego wydania przewodnika Music & Opera. Wśród prezentowanych znajdują się m. in. dzieła Zingarellego, Wagnera, Rossiniego, wśród inscenizatorów - David McVicar i Romeo Castellucci, a wśród wykonawców - Franco Fagioli, Jakub Józef Orliński i Lea Desandre.
HALEVY, La Juive – Turyn, 21 września – 3 października 2023
Miłość, śmierć i tajemnica sprawiają, że La Juive jest fascynującą operą, która wstrząsa widzami do głębi. Skomponowany przez Fromentala Halévy'ego w 1835 roku, replikuje bogatą estetykę francuskiej wielkiej opery, prezentując ogromny fresk historyczny, z historią fanatyzmu religijnego osadzoną w XV-wiecznych Niemczech. Tytułową bohaterką jest Rachel, córka bogatego złotnika Éléazara: w jej przeszłości kryje się tajemnica, która może ją uratować, ale religijny obskurantyzm jej ojca i kontekst, w którym żyje, sprawiają, że ostatecznie spotyka ją tragiczny koniec. To nowe przedstawienie Stefano Pody ma być „otwartą refleksją nad uniwersalnymi pytaniami, wykraczającymi poza obszary geograficzne i okresy pierwotnej historii”. Eléazara zaśpiewa Gregory Kunde – bardzo wyczekiwana rola. Uwaga dla fanów dzieła – cykl siedmiu występów we Frankfurcie od 16 czerwca do 14 lipca 2024 r. z Johnem Osbornem w roli głównej.
René Massis · René Schirrer · Julia Varady · José Carreras · Dalmacio Gonzales · Ambrosian
Opera Chorus · Philharmonia Orchestra · Antonio de Almeida
ZINGARELLI, Giulietta e Romeo – Wersal, 18-22 października 2023
Stworzona w La Scali w Mediolanie w 1796 roku "Giulietta e Romeo" była , jak się wydaje, ulubioną operą Napoleona I. Aby zaspokoić swój przesadny gust do muzyki włoskiej w ogóle, a do tego dzieła w szczególności, cesarz zaprosił do Paryża kontralt Giuseppinę Grassini i jedynego śpiewaka zdolnego poruszyć go do łez, kastrata Girolamo Crescentiniego. Na scenie Opery Wersalskiej, w przedstawieniu Gillesa Rico, zadaniem Franco Fagioli i Adèle Charvet będzie jednoczesne przywrócenie do życia tej legendarnej pary i historycznej ścieżki dźwiękowej. Przygotuj chusteczki!
Franco Fagioli - Giulietta e Romeo - NEW CD & DVD Château de Versailles Spectacles
WAGNER, Das Rheingold – Bruksela, 24 października – 9 listopada 2023
"Pierścień Nibelungów" jest zawsze wydarzeniem. Premiera "Złota Renu" w 1876 roku otworzyła nowy, decydujący rozdział w historii opery. Z pojedynczego akordu otwierającego otwiera się cały kosmos: epicka tetralogia Richarda Wagnera "Der Ring des Nibelungen". Dzieło oparte na ideale Gesamtkunstwerk miało wywołać rewolucję estetyczną, filozoficzną, ale przede wszystkim artystyczną, której skutki odczuwalne są do dziś. Fakt, że reżyserię "Złota Renu" powierzono artyście wizualnemu Roméo Castellucciemu, znanemu z radykalizmu swoich inscenizacji teatralnych, jeszcze bardziej zwiększa zainteresowanie, jakie wzbudziła nowa produkcja w reżyserii dyrektora muzycznego Théâtre Royal de la Monnaie, Alaina Altinoglu, rozłożona na dwa lata sezony: po Das Rheingold jesienią, Die Walküre , od 21 stycznia do 11 lutego oraz dwa ostatnie dni cyklu w latach 2024-25.
ROSSINI, Maometto II – Neapol, 25 października-5 listopada
Powrót "Maometta II" do San Carlo, jednego z najpiękniejszych teatrów na świecie, w którym powstała ta opera 3 grudnia 1820 roku. Niczego nie zaniedbano, aby na nowo rozpalić płomień muzyki Rossiniego, zaczynając od zespołu doświadczonych w tym repertuarze śpiewaków : Roberto Tagliavini, Dmitry Korchak, Varduhi Abrahamyan i Vasilisa Berzhanskaya, (ta ostatnia nadal ukoronowana swoją potężną Sinaide w "Mojżeszu i faraonie" w 2021 r. w Pesaro, a następnie w następnym roku w Aix-en-Provence i Lyonie) . Na czele spektaklu stanie wbrew sobie dyrygent, któremu dano przydomek Rossinian - Michele Mariotti, a reżyserię powierzono Calixto Bieito.
MOUSSORGSKI, Boris Godounov – Tuluza, 24 listopada – 3 grudnia 2023
Wspaniałe arcydzieło Musorgskiego zanurza nas w mroczne lata założycielskie imperium rosyjskiego. Car Borys, który wstąpił na tron kosztem straszliwej zbrodni, słabnie i upada pod ciężarem wyrzutów sumienia. Muzyka, wspaniały zabytek chóralny i orkiestrowy z licznymi nawiązaniami do folkloru, zgłębia otchłanie rosyjskiej duszy. Nowa produkcja jest zarazem debiutem wielkiego niemieckiego barytona Matthiasa Goerne'a w tej legendarnej roli tytułowej, a reżyserem spektaklu jest Olivier Py.
PONCHIELLI, La Gioconda – Salzburg, 23 marca-6 kwietnia 2024
Opera z muzyką Amilcare Ponchiellego i librettem Arrigo BoitoGioconda jest trudna do wystawienia, gdyż wymaga aż sześciorga wybitnych śpiewaków dla obsadzenia wiodących partii: Enza, Laury, Alvisa, Ślepej i Barnaby. Wielkimi wykonawczyniami partii tytułowej były m.in. Lillian Nordica, Florence Easton, Eugenia Burzio, Giannina Arangi-Lombardi, Emmy Destinn, Rosa Raisa, Rosa Ponselle, Gina Cigna, Zinka Milanov, Maria Callas, Renata Tebaldi, Leonie Rysanek i Montserrat Caballé. Partię Enza wykonywali wielcy tenorzy, m.in. Enrico Caruso, Beniamino Gigli, Giovanni Zenatello, Francesco Merli., wystawiona po raz pierwszy w 1876 roku. Jedyna opera Ponchiellego stale utrzymująca się w repertuarze scenicznym.
Tym razem wystąpią: Anna Netrebko, Agnieszka Rehlis, Jonas Kaufmann, Ludovic Tézier, Luca Salsi... Artyści wystąpią z towarzyszeniem Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Coro dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, Bachchor Salzburg, Salzburger Festspiele und Theater Kinderchor.
CHARPENTIER, Médée – Paryż (Garnier), 10 kwietnia-11 maja 2024
W 1693 roku Marc-Antoine Charpentier stworzył swoją jedyną tragedię liryczną w Królewskiej Akademii Muzycznej – przodku paryskiej Opery Narodowej – z librettem Thomasa Corneille’a. Trzy wieki po powstaniu barokowa partytura o wielkim bogactwie orkiestrowym powraca po raz pierwszy na scenę Paryskiej Opery Narodowej, prowadzona pod kierownictwem muzycznym Williama Christie, z Leą Desandre w tytułowej roli. David McVicarprzenosi akcję do czasów II wojny światowej, ale Opera Narodowa w Paryżu pragnie uspokoić zwolenników tradycji: reżyser „słynie z bardzo czytelnych lektur”..
Charpentier: Médée. wykonawcy: Lorraine Hunt (Medea), M. Padmore (Jazon), M. Zanetti, Les Arts Florissants, dyr. William Christie, maj 2016
MAGNARD, Guercœur – Strasburg, 28 kwietnia – 7 maja 2024
W eterycznym zaświatach czas i przestrzeń zostają zniesione. Cienie, uwolnione od ziemskich trosk, celebrują wielkość bogini Prawdy. Przepojona wieczną chwałą, siedzi triumfalnie, otoczona Pięknem i Dobrocią; u jej stóp leży cierpienie w jego płaszczu krwi. Pośród tego chóru pochwał wznosi się niezgodna skarga: „Żyjcie! Kto przywróci mi radość życia? » To historia Guercœura, który zmarł w kwiecie wieku po tym, jak odnalazł miłość w Giselle i uwolnił swój lud od tyrana wraz ze swoim przyjacielem Heurtalem. Nie mogąc znaleźć odpoczynku, Guercœur błaga, aby zwrócono mu jego fizyczne ciało. Prawda go ostrzega: minęły już dwa lata na tej ziemi, gdzie nic nie trwa. Jego upadek z Raju może być brutalny...
Opéra National du Rhin po raz kolejny wykazała się śmiałością i wyobraźnią. Guercœur Albérica Magnarda nie był wystawiany na francuskiej scenie operowej od czasu jego pośmiertnego powstania w 1931 roku w Palais Garnier. Nazwiska Stéphane’a Degouta i Catherine Hunold, reżyserowanych przez Ingo Metzmachera w Strasburgu (oraz Anthony’ego Fourniera w Miluzie) w przedstawieniu Christofa Loya, potęgują niecierpliwość związaną z odkryciem tego „zapomnianego arcydzieła” inaczej niż na płycie (Guercœur został nagrany w 1986 r. ) . Michela Plassona z José van Damem w roli tytułowej ).
Guercoeur, Op. 12, Act 1: Introduction symphonique. Large, Orchestre Du Capitole De Toulouse - Michel Plasson, ℗ 1986 Parlophone / Warner Music France, a Warner Music Group Company
LOUATI, Wings of Desire – Nantes, 6-7 maja 2024
Film Wima Wendersa zainspirował kompozytora Othmana Louatiego, znanego z adaptacji wielkich dzieł z repertuaru ze swoim zespołem Miroirs Etendus: Faust według Berlioza w 2017 r., Orphée według Glucka w 2018 r., Les Vêpres według Monteverdiego w 2020 r. Z librettem w języku francuskim Gwendoline Soublin, jej pierwsza opera zbudowana jest wokół autorskiego systemu: siedmiu śpiewaków solowych, sześciu lalkarzy, dwanaście lalek inspirowanych bunraku (japońskim teatrem lalek) i trzynastu instrumentalistów dźwiękowych. Po Nantes opera będzie gościć w Rennes od 14 do 18 maja 2024 r.
VIVALDI, L’Olimpiade – Paryż (TCE), 20-29 czerwca 2024
L'Olimpiade powstała w Wenecji w 1734 roku, w Teatro Sant'Angelo, do libretta poety Metastazjusza według Herodota. Był to spektakularny i natychmiastowy sukces. Akcja rozgrywa się w pobliżu miasta Olimpia, w dniu igrzysk. Ale libretto jest przede wszystkim pretekstem do ogromnej melodyjnej eksplozji, w której rywalizują zdradzone przyjaźnie i udaremnione miłości. To jedna z najpiękniejszych oper Vivaldiego, w której kompozytor wykorzystał ogromną różnorodność sytuacji dramatycznych. Arie różnych postaci są wspaniałe, a muzyka posiada niezwykle bogatą i kolorystyczną melodykę. Prowadzeni przez mistrza Vivaldian, Jeana-Christophe'a Spinosi, z radością odkryli, że wysportowany Jakub Józef Orliński czuje się równie swobodnie w wokalu, jak i w breakdance .
Aby zademonstrować sceniczną żywotność oper Rudego Księdza, żywiołowy dyrygent będzie mógł liczyć na inscenizację Emmanuela Daumasa i śpiewaków, którzy rozpalą widownię: Jakuba Józefa Orlińskiego, Marinę Viotti, Jodie Devos ...
Program 2 Polskiego Radia przygotował niezwykłą gratkę dla melomanów, którzy nie będą mogli wziąć udziału w wiosennej odsłonie Festiwalu Actus Humanus Resurrectio 2019, czyli największej polskiej prezentacji muzyki dawnej. W dniach 17-21 kwietnia na antenie radiowej Dwójki wyemitowanych zostanie 5 koncertów z Gdańska. W programie transmisji arcydzieła muzyki dawnej – w interpretacjach współczesnych mistrzów wykonawstwa.
Pięć dni Wielkiego Tygodnia, dziesięć koncertów, największe światowe gwiazdy wykonawstwa historycznego i przodujący w tej dziedzinie artyści polscy – najnowsza odsłona Actus Humanus to przede wszystkim trzy różne wersje ciemnych jutrzni, ujętych w klamrę arcydziełami Bacha.
Ciemne jutrznie to modlitwy odmawiane tradycyjnie przed świtem w czasie Triduum Paschalnego, a ich nazwa wiąże się ze starym zwyczajem zapalania, a następnie gaszenia świec – aż do zapadnięcia zupełnej ciemności. W epoce baroku zyskały bogatą oprawę muzyczną, której tworzenia podejmowali się najwybitniejsi kompozytorzy, zwłaszcza francuscy.
Serię tę zainauguruje w Wielki Czwartek (18 kwietnia) sopranistka Sophie Karthäuser i znany już w Gdańsku, wyśmienity Ensemble Correspondances pod dyrekcją Sebastiena Dauce’a cyklem Michela Richardade Lalande’a – prawdziwej gwiazdy swoich czasów. Wielkopiątkową (19 kwietnia) kontynuacją będzie koncert – powracającego na festiwal zespołu La Compagnia del Madrigale. Ta najwybitniejsza dziś grupa zajmująca się renesansową muzyką włoską, przedstawi należący do gatunku madrigali spitituali zbiór Responsoria et alia ad Officium Hebdomadae Sanctae spectantia, autorstwa mrocznego geniusza – Carla Gesualda.
Z kolei w Wielką Sobotę (20 kwietnia) uwielbiany w Gdańsku Christoph Rousset z zespołem Les Talens Lyriques wykona repertuar szczególnie bliski sercu tego klawesynisty i dyrygenta: Leçons de ténèbresMarca-Antoine’a Charpentiera oraz Françoisa Couperina.
Introdukcjami do wieczornej zadumy będą recitale trojga artystów polskich: flecistki Agnieszki Gorajskiej, Adama Struga (z zespołem Monodia Polska i grającą na pozytywie szkatulnym Marią Erdman) oraz Moniki Kaźmierczak – miejskiej carillonistki Gdańska.
Trzy medytacyjne dni festiwalu ujęte zostaną w podwójną klamrę bachowską. Sensacyjnie zapowiada się zwłaszcza pierwszy koncert wieczorny (17 kwietnia), podczas którego legendarny William Christie i jego zespół Les Arts Florissants po raz pierwszy w Polsce wykonają Pasję Janową Bacha.
Szczegółowy program transmisji w radiowej Dwójce:
17 kwietnia, środa, godz. 20.00: transmisja koncertu inauguracyjnego – program: Jan Sebastian Bach – Pasja Janowa BWV 245; wyk. Reinoud Van Mechelen – tenor (Ewangelista), Alex Rosen – bas (Jezus), Emmanuelle de Negri – sopran, Lucile Richardot – mezzosopran, Anthony Gregory – tenor, Renato Dolcini – baryton, Les Arts Florissants, dyr. William Christie.
18 kwietnia, czwartek, godz. 20.00:Michel-Richard de Lalande – Leçons de ténèbres (i inne); Anonim – Plange quasi virgo (i inne); Marc-Antoine Charpentier – Salve Regina H 18; wyk. Sophie Karthäuser – sopran, Ensemble Correspondances, Sébastien Daucé – dyrygent, klawesyn.
19 kwietnia, piątek, godz. 20.00: Carlo Gesualdo da Venosa – Responsoria et alia ad Officium Hebdomadae Sanctae spectantia; wyk. La Compagnia del Madrigale.
20 kwietnia, sobota, godz. 20.00: Marc-Antoine – Charpentier Seconde Leçon du Jeudi Saint H 103 (i inne); wyk. Deborah Cachet – sopran, Judith Van Wanroij – sopran, Les Talens Lyriques, Christophe Rousset – kierownictwo artystyczne, klawesyn, pozytyw.
21 kwietnia, niedziela, godz. 20.00: Jan Sebastian Bach – Koncerty Brandenburskie BWV 1046-1051; wyk. Akademie für Alte Musik Berlin.
Więcej informacji na stronach dwojka.polskieradio.pl i actushumanus.com.
22 grudnia o 19.00 Narodowe Forum Muzyki zaprasza do Sali Wielkiej Ratusza na koncert muzyki francuskiego kompozytora epoki baroku - Marc-Antoine Charpentiera. Przez sobie współczesnych najbardziej ceniony był za swoje kompozycje o tematyce religijnej. Najpopularniejszym jego dziełem jest orkiestrowy wstęp do "Te Deum", emitowany na początku Konkursu Piosenki Eurowizji. Dorobek tego twórcy obejmuje jednak wiele innych frapujących kompozycji.
Wrocław Baroque Ensemble / fot. Łukasz Rajchert
Andrzej Kosendiak poprowadzi podczas tego koncertu dwa dzieła Charpentiera poświęcone tematyce Bożego Narodzenia. In nativitatem Domini canticum H 414 to późny utwór, ukończony w 1684 roku. Ta surowa i poważna kompozycja doskonale oddaje majestat i blask towarzyszące narodzinom Zbawiciela.
Sześcioczęściowa Messe de minuit pour Noël H 9 to nic innego jak pasterka, msza przeznaczona do wykonywania o północy, upamiętniająca oczekiwanie i modlitwę pasterzy udających się do Betlejem. Nastrój tej kompozycji Charpentiera jest zróżnicowany. Słuchacz znajdzie tu zarówno pełne uroku fragmenty oparte na śpiewnej melodyce, jak i odcinki głębokie i pełne powagi. Podobnie jak poprzednie dzieło msza została skomponowana ok. 1690 roku.
Polskie Radio na nadchodzące Święta Wielkanocne przygotowało specjalne audycje, ciekawe spotkania i wyjątkowe koncerty. 1. kwietnia to w Polskim Radiu także czas potrójnego świętowania: 62.urodziny radiowej Trójki, 30. urodziny Radiowego Centrum Kultury Ludowej i 9. urodziny Polskiego Radia Dzieciom.
W Wielką Sobotę Program 1 Polskiego Radia zaprasza na specjalne wydanie audycji „Na pograniczach” (godz. 17.00 – 19.00), w której prezentowana będzie muzyka narodów i mniejszości narodowych. Tego dnia usłyszeć będzie można o ukraińskim, wielkanocnym, męskim tańcu serben i o białoruskiej tradycji wołoczebników. Agnieszka Trzeciakiewicz i Wiesław Molak (po godz. 20.00) oprowadzą słuchaczy po Kaplicy Sykstyńskiej. W niedzielę w „Muzycznych Wyspach Wielkanocnych” świąteczne tradycje w najdalszych zakątkach świata zaprezentuje Maciej Szajkowski. Z kolei 1 kwietnia o godz. 12.00 Martyna Podolska i Tomasz Prange - Barczyński porozmawiają m. in. o tym, czego nie może zabraknąć na wielkanocnym stole, jak Wielkanoc wyglądała dawniej, a jak wygląda u nas i w innych europejskich krajach dzisiaj. Gośćmi będą m. in.: etnografka Małgorzata Jaszczołt, restaurator, reżyser David Gamtsemlidze, dziennikarka kulinarna specjalizująca się w historii kuchni polskiej Magdalena Kasprzyk-Chevriaux.
Program 2 Polskiego Radia zaprasza na transmisje m.in. z Festiwalu Misteria Paschaliaw Krakowie (czwartek, godz. 18.00, poniedziałek godz. 20.00) oraz z Festiwalu Actus HumanusResurrectio 2024 (czwartek, godz.20.00, sobota godz. 19.30, niedziela godz. 20.00 ). W Wielki Piątek, w audycji „Filharmonia Dwójki” o godz. 19.30 transmisja z 28. Wielkanocnego Festiwalu Ludwiga van Beethovena z Opery Narodowej. W sobotę o godz. 19.00 audycja specjalna Aldony Łaniewskiej – Wołłk „Barabanienie”, a w niedzielę „Daj mi wszystko” (godz. 15.00) Aleksandry Łapkiewicz poświęcone kolekcjonerstwu. Z kolei 1 kwietnia „Punkty zwrotne” (godz. 13.00) - rozmowa Michała Nowaka z filozofem, prof. Piotrem Domerackim, a w „Rozmowach po zmroku: Jak przy stole tak i w życiu” (godz. 21.30) gościem Jakuba Jamrozka będzie socjolog prof. Tomasz Sobierajski.
W Programie 3 Polskiego Radia w sobotę, 30 marca, Paweł Turski - prowadzący audycję „Trzymaj z Trójką” (godz.13.00-15.00) - zabierze słuchaczy na Podlasie. Odwiedzi kościół rzymskokatolicki pw. Świętej Trójcy i monastyr w Supraślu oraz kościół grekokatolicki w Białymstoku, a także Muzeum Ikon. Opowie, jak wygląda okres przygotowań do świąt innych religii na Podlasiu oraz o tradycyjnej podlaskiej kuchni świątecznej. Jego gościem będzie znany architekt - Krzysztof Miruć. Z kolei 31 marca w specjalnym wydaniu „Trzeciej Strony Medalu” (godz. 17.00-19.00) wysłuchać będzie można rozmowy Dariusza Urbanowicza z narciarzem ekstremalnym, himalaistą Andrzejem Bargielem. O godz. 22.15 świąteczne wydanie „Sceny Teatralnej Trójki”. Jednym z gości Barbary Marcinik będzie mistrz reżyserii dźwięku, Andrzej Brzoska.
W radiowej Czwórce 29 marca wyjątkowy wieczór nastrojowej muzyki - specjalna audycja Damiana Sikorskiego „Czwórka unplugged” (godz. 20.00) z piosenkami „bez prądu" m.in Organka, Skubasa, Ignacego i Mikromusic oraz „Dla każdej samotnej godziny” (godz. 22.00) Bartka Koziczyńskiego, w której autor przedstawi nastrojowe oblicze muzyki gitarowej. W sobotę specjalne wydania audycji muzycznych: „Wielkanocne babki” (godz. 19.00) Urszuli Kuczyńskiej oraz „Klubowe pisanki” (godz. 21.00) Norberta Borzyma. W Niedzielę Wielkanocną i w Lany Poniedziałek Czwórka zaprasza także na specjalne wydania audycji „Święta z Czwórką”: 30 marca o godz. 12.00 rozmowa m.in. o wielkanocnych zwyczajach, 31 marca po godz. 15.00 wycieczka na szczyty alpejskich gór, a 1 kwietnia po godz. 9.00 spotkanie z blogerem kulinarnym Tomaszem Czajkowskim.
Polskie Radio 24 zaprasza na specjalne wydania audycji przygotowywanych przez Naczelną Redakcję Programów Katolickich oraz na reportaże Studia Reportażu i Dokumentu Polskiego Radia.
Polskie Radio dla Zagranicy przygotowało specjalne programy świąteczne – a w nich, m. in. rozmowa z ks. prof. Józefem Naumowiczem, historykiem kościoła o duchowym i religijnym wymiarze świąt Wielkiej Nocy oraz rozmowa z prof. Janem Adamowskim - językoznawcą, folklorystą, na temat symboliki tych świąt. Z kolei Polacy mieszkający za granicą opowiedzą, jak spędzają ten świąteczny czas np. w Szkocji.
W Polskim Radiu Chopin trzy audycje premierowe Małgorzaty Pęcińskiej: 29 marca w „Wielkim Piątku w Polskim Radiu Chopin” (godz. 18.00) zabrzmią m.in. kompozycje Bibera, Moutona, Tallisa, Telemanna, Paerta, a także słynne Miserere Allegriego i De Profoundis Marca Antoine'a Charpentiera; 30 marca w „Weekendowym potpourri” (godz. 11.00) mało znane, a jakże ciekawe i wartościowe w dorobku słowiańskiej muzyki bolesnej monumentalne dzieło czeskiego romantyka, Antonina Dworzaka – jego Requiem op. 89, a 31 marca w „Weekendowym potpourri” (godz. 11.00) na muzykę odświętną złożą się m.in: Messe pour plusieurs instruments au lieu des orgues barokowego kompozytora francuskiego Marca-Antoine’a Charpentier, przepiękny motet Mozarta Exsultate, jubilate, podniośle solenne Te DeumAntona Brucknera oraz kompozycje organowe Jana Sebastiana Bacha. Poza tym 30 marca, specjalne wydanie „Złotego wieku muzyki kameralnej” (godz. 18.00) Danuty Gwizdalanki wypełnią fragmenty oratorium Józefa Haydna Siedem Ostatnich Słów. W Wielkanocny Poniedziałek specjalna audycja na Prima Aprilis (godz. 11.00), „Chop-in-pop” (godz. 13.00) Mariusza Gradowskiego oraz „Romantyczne brzmienia – Impresje Wielkanocne” (godz. 20.00) Klaudii Baranowskiej.
Polskie Radio Dzieciom zaprasza na „Pisankowy zawrót głowy” – zabawę dla dzieci w wieku od 2 do 13 lat, w którym zadaniem jest samodzielne wykonanie pisanki. Jej zdjęcie wystarczy umieścić w komentarzu pod postem na facebookowym profilu Polskiego Radia Dzieciom. Do zdobycia będą radiowe gadżety. W Niedzielę Wielkanocną o godz. 11:00 retransmisja koncertu „Źródełko. Myśmy przyszli po dyngusie” z 2021 r. Polskiego Radia Dzieciom Radiowego Centrum Kultury Ludowej, w którym usłyszeć będzie można dawne pieśni wielkanocne, a niektóre z nich zamienią się w żartobliwe życzenia wiosennych kolędników. Na antenie nie zabraknie też audycji o tradycjach i zwyczajach wielkanocnych.
Polskie Radio Kierowców będzie towarzyszyło słuchaczom w trakcie wyjazdów i powrotów świątecznych i na bieżąco monitorowało sytuację na drogach. W programie m.in. raporty, najświeższe informacje z głównych dróg w kraju, a także drogowa prognoza pogody.
17 marca w Warszawie odbędzie się aukcja, która przejdzie do historii polskiego rynku sztuki. Pod młotek trafi XVII-wieczny „Portret damy” Petera Paula Rubensa. Dzieła tej klasy nie było dotychczas na polskim rynku.
Peter Paul Rubens (1577 Siegen - 1640 Antwerpia), Portret damy, około 1620-1625 olej/płótno, 98 x 73,8 cm na krośnie malarskim opisany tuszem: 'RUBENS' Wife, by RUBENS nalepka wystawowa Galerie Charpentier w Paryżu, numer inwentarzowy: 'NYAE896'
Z estymacją sięgającą 18-24 mln złotych wybitne płótno mistrza baroku ma szansę stać się najdroższym dziełem sztuki sprzedanym do tej pory nad Wisłą i przyciągnąć uwagę kolekcjonerów sztuki nie tylko z regionu, ale i świata. Ranga wydarzenia jest tym wyższa, że obrazy autorstwa Rubensa rzadko pojawiają się na aukcjach. „Portret damy”, na przestrzeni czterech wieków znajdujący się w prestiżowych zbiorach europejskich arystokratów, finansistów i znanych kolekcjonerów, po raz pierwszy od 1965 roku zostanie pokazany publicznie na wystawie poprzedzającej aukcję.
Prezentowane przez DESA Unicum dzieło Rubensa ma doskonale udokumentowaną historię: od momentu opuszczenia pracowni artysty w Antwerpii około 1626 roku do czasów współczesnych. Tak szczegółowa i profesjonalna proweniencja jest rzadkością na światowym rynku sztuki. Jednym z pierwszych właścicieli płótna był Sir Peter Lely, najwybitniejszy ówczesny malarz na Wyspach Brytyjskich, przyjaciel Rubensa i kolekcjoner dzieł sztuki. Następnie przez dwa stulecia obraz znajdował się w najwspanialszej rezydencji nowożytnej Anglii – pałacu Stowe, w kolekcji książąt Buckingham i Chandos. Sprzedany w londyńskim Christie’s w 1848 roku trafił później m.in. do znanych marszandów i kolekcjonerów: Roberta Roe, Wynne’a Ellisa i Julesa Porgèsa. W połowie XX wieku „Portret damy” znalazł się w paryskiej kolekcji rodziny egipskiego księcia Mohammeda Alego Ibrahima i księżniczki Hanzade, w której pozostawał do 2011 roku. Po raz ostatni można było go oglądać na wystawie w Brukseli w 1965 roku.
Obraz przedstawia młodą kobietę o ciemnych oczach i włosach, ubraną w czarną, aksamitną suknię. Przez ponad 300 lat dzieło uznawane było za portret Isabelli Brant, pierwszej żony Rubensa, obecnie sądzi się, że może przedstawiać jedną z jej sióstr. Inna hipoteza głosi, że modelka była członkinią rodziny Duarte, wpływowych żydowskich jubilerów z XVII-wiecznej Antwerpii. Mogą za tym przemawiać charakterystyczne klejnoty, będące częścią stroju kobiety. Ostatnio wykonana konserwacja dzieła, badania technologiczne oraz stylistyczno atrybucyjne potwierdziły autorstwo Rubensa z uczestniczeniem jego warsztatu.
Prezentacja „Portretu damy” Petera Paula Rubensa w Warszawie jest wydarzeniem o niebywałym znaczeniu dla rynku sztuki. Mająca niemal 400 lat praca przez ostatnie dziesięciolecia pozostawała w rękach prywatnych i nie była pokazywana publicznie od 1965 roku. Portrety autorstwa flamandzkiego malarza pojawiają się niezwykle rzadko w Europie, natomiast w Polsce jeszcze nigdy nie wystawiano dzieła sztuki o tak olbrzymiej wartości historycznej, artystycznej oraz inwestycyjnej. Wybitna praca o wzorowej wręcz proweniencji oraz potwierdzonej autentyczności może jeszcze bardziej umocnić silną już pozycję Polski na aukcyjnej mapie Europy. Tylko w ubiegłym roku DESA Unicum wystawiła prace takich wielkich światowych twórców, jak Auguste Rodin czy Chen Wenling.
– mówi Juliusz Windorbski, Prezes DESA SA.
Prezentacja „Portretu damy” Petera Paula Rubensa to niezwykłe wydarzenie w skali światowego rynku sztuki. Pokazywany ostatni raz publicznie w 1965 roku obraz, w swojej 400-letniej historii należał do kolekcji znakomitych europejskich arystokratów, magnatów i rodziny królewskiej oraz stanowił obiekt zainteresowania cenionych brytyjskich i francuskich marszandów.
Od 28 lutego do 3 marca 2024 roku mogliśmy doświadczyć piękna muzyki francuskiej doby baroku, a także poznać jej znakomitych współczesnych wykonawców. Usłyszeliśmy też pasjonujące historie z nią związane, z którymi niestrudzenie i z wielką pasją zapoznawał nas dyrektor artystyczny Akademii Francuskiej – Jarosław Thiel. Pozostał niedosyt, który sprawia, że ciągle przesłuchuję rozmaite nagrania będące dla mnie prawdziwym estetycznym odkryciem...
Moda na Francję w czasach Króla Słońce
Barok był epoką niezwykle bujną, jeśli chodzi o rozwój kultury i obejmował wszystkie przejawy działalności literackiej i artystycznej. W Europie królował wówczas teatr, co znakomicie oddaje tytuł sztuki hiszpańskiego poety Pedro Calderóna de la Barca: "Wielki teatr świata". I świat – zwłaszcza świat dworów królewskich i magnackich – BYŁ zaiste teatrem. Wszystkie obrzędy i ceremonie traktowano jako widowiska. Rozkwitła także muzyka świecka, instrumentalna (zwłaszcza smyczkowa i organowa), opera, oratorium i kantata. Wynaleziono takie formy muzyczne, jak sonata, koncert i uwertura. Na rok 1597 datowana jest pierwsza opera: "Dafne" Jacopo Periego. W okresie tym komponowali najwięksi: Antonio Vivaldi, Johann Sebastian Bach, Georg Friedrich Händel, Jean-Philippe Rameau czy Domenico Scarlatti...
Szczególną rolę odgrywały w tym czasie Włochy, gdzie narodziły się dwa podstawowe style kompozytorskie XVII wieku: stile antico (styl dawny, bazujący na polifonii renesansowej) oraz stile nuovo (styl nowy, mający związek z monodią akompaniowaną i techniką koncertującą).
W latach panowania Ludwika XIV to Francja stała się potęgą polityczną Europy, a Wersal kreował rozmaite mody, także muzyczne. Podstawę stylu francuskiego stanowiła muzyka taneczna (balet dworski), która dała początek operze i scenicznej tragedii. Francuzi cenili wyrafinowanie i celową "sztuczność". Brzmienie pełne blasku francuska muzyka dworska zawdzięczała intensywnemu wykorzystaniu instrumentów dętych obok smyczkowych. O ile sonata pozostawała domeną Włochów, o tyle suita – Francuzów. Skrzypkowie włoscy pogardzali stylem francuskim, zaś muzycy francuscy krytycznie oceniali swobodę włoskiego zdobnictwa. Jednakże za panowania Ludwika XVI styl francuski zdominował europejską kulturę: modne były francuskie stroje, kuchnia, obyczaje i oczywiście muzyka. To, co francuskie na długo stało się synonimem wyrafinowanego smaku i dobrego gustu.
Francuzi od początku dążyli do syntezy stylu włoskiego z własnym. Na francuskie salony kantatę wprowadził Marc-Antoine Charpentier. Natomiast wielką tradycję muzyki klawesynowej zapoczątkował Jacques Champion de Chambonnières, ale jej rozkwit był zasługą dynastii Couperinów, z których najwybitniejszym muzykiem był François. O ile jednak był on mistrzem intymnej miniatury, to młodszy od niego Jean-Philippe Rameau przekroczył ramy muzyki klawesynowej, tworząc także muzykę do oper i baletów.
Bernard Focroulle, fot. Sławek Przerwa
Podczas Akademii Francuskiej mogliśmy się przekonać za sprawą znakomitego organisty Bernarda Focroulle, który zainaugurował festiwal, że modzie tej uległ nawet Johann Sebastian Bach, u którego wpływy francuskie można dostrzec w suitach i uwerturach na instrumenty solowe i na orkiestrę. Podczas koncertu "Bach versus French Masters" zaprezentowano na przemian utwory francuskich kompozytorów (m. in. Georga Muffata, Nickolasa de Grigny, François Couperina) z kompozycjami lipskiego Kantora (preludia chorałowe oraz "Die Kunst der Fuge"). Zestawienie to sprawiło, że owe francuskie wpływy na kompozycje Bacha stały się dla słuchaczy bardziej wyraziste.
Z Wersalu do ... Sali Czerwonej
Swoją przygodę z muzyką francuską doby baroku rozpoczęłam od koncertu "Les Ving - quatre Violons du Roy", który poprowadził mistrz muzyki dawnej, klawesynista i dyrygent założonego przez siebie zespołu Capriccio Stravagante – Skip Sempé. Amerykański artysta studiował muzykę, muzykologię oraz historię sztuki w Konserwatorium Muzycznym w Oberlin w stanie Ohio. W tamtejszym ośrodku, zajmującym się wykonawstwem barokowym (Baroque Performance Institute), studiował także grę na klawesynie, na harfie i flecie prostym, a ponadto uczestniczył w kursach historii sztuki średniowiecznej i renesansowej. Nic zatem dziwnego, że trafił w końcu do Europy, gdzie pobierał nauki u Gustava Leonhardta w Amsterdamie. Po namowach Williama Christie (u którego również studiował) i Reinharda Goebela osiadł we Francji, gdzie rozwijał się także jako wykładowca, badacz i pisarz. Dzięki swoim licznym nagraniom, zarówno solowym, jak i z zespołem Capriccio Stravagante, a także esejom i wykładom, Sempé odmienił oblicze wykonawstwa muzyki dawnej, sprzeciwiając się praktyce ujednolicenia barokowego brzmienia.
Skip Sempé, fot. Joanna Stoga/NFM
Dodajmy, że nie był to jego pierwszy występ we Wrocławiu. We wrześniu 2010 roku artysta gościł ze swoim zespołem na festiwalu Wratislavia Cantans. Natomiast w lutym ub. roku mieliśmy okazję wysłuchać koncertu, w którym Wrocławska Orkiestra Barokowa pod jego kierownictwem wykonała utwory Georga Friedricha Händla i Jana Sebastiana Bacha, a także Franza Xavera Richtera. Tym razem jednak Sempé wystąpił w roli mistrza, prowadząc – zgodnie z tradycją akademii – warsztaty, których efekty mogliśmy podziwiać podczas koncertu "Dwadzieściorga Czworga Skrzypiec", nawiązującego swoim tytułem do słynnej orkiestry grającej na dworze Ludwika XIII oraz jego następcy – Króla Słońce. Zespół stał się sławny zwłaszcza w okresie, gdy był prowadzony przez Jeana-Baptiste Lulliego. Zazdrościły go Wersalowi inne dwory Europy, szczególnie angielski dwór Karola I, który próbował go naśladować, oczywiście, z mniejszym rozmachem. Za czasów Lulliego do skrzypiec dodawano chór obojowy Stajni Królewskich, który zwykle grywał w plenerze. W ten sposób stworzono podstawę zespołów symfonicznych. Zespół ów miał specyficzne brzmienie, dziś trudne do odtworzenia, ponieważ pewne instrumenty, jak choćby rozmaitych rozmiarów wiolonczele i altówki, wyszły z użycia, zostały znormalizowane. Tamten dźwięk był zapewne bogatszy i bardziej różnorodny... Mogliśmy tego doświadczyć (w ograniczonym zakresie) podczas koncertu Bruno Cocseta.
Występ młodych muzyków, którzy mieli niebywałą okazję dotknąć rąbka tajemnicy dawnego wykonawstwa, także podczas warsztatów, był – jak się można domyślić –- rodzajem wtajemniczenia i wielkim przeżyciem dla nich. Odnosi się to również dla melomanów uczestniczących w Akademii Francuskiej. W programie koncertu "Marzenie Wersalu i angielskiego dworu" usłyszeliśmy kompozycje Jeana_Baptiste Lully, Henry Purcella, Marina Marais, André Campra oraz François Couperina. Koncert został przyjęty entuzjastycznie i artyści bisowali. Dodajmy, że na ten szczególny występ przyszliśmy odpowiednio wprowadzeni w nastrój przez znakomity film Alaina Corneau "Wszystkie poranki świata", a także przez dyrektora artystycznego Akademii Francuskiej - Jarosława Thiela, który słowem wstępnym poprzedzał każdy koncert. Mimo wszystko pozostało wrażenie niedosytu, skutkujące poszukiwaniem płyt Skip Sempé, ale to najlepszy dowód na to, jak podziałała ta muzyka na wyobraźnię.
Dyrektor artystyczny Akademii Francuskiej Jarosław Thiel, fot. Joanna Stoga/NFM
Francusko-włoska sonata Jean-Baptiste Barrière i niezwykły Bruno Cocset
O ile koncert "Les Ving - quatre Violons du Roy" wprowadził nas w arkana francuskiej muzyki dworskiej czasów Filipa XIV, to za sprawą wybitnego wirtuoza wiolonczeli - Bruno Cocseta - mogliśmy posłuchać nieco dziś zapomnianego (niesłusznie!) artysty Jean-Baptiste Barrière, który jest przykładem łączenia stylów: francuskiego i włoskiego, a także ostatecznego zwycięstwa muzyki włoskiej. W utworach Barrière`a można zauważyć jak w soczewce jeden z punktów zwrotnych w historii muzyki. Głównym smyczkowym instrumentem solowym w muzyce francuskiej była viola da gamba, która kojarzy się z takimi znakomitościami jak Marin Marais czy Jean de Sainte-Colombe. Jednak z czasem Francuzi zaczynają coraz częściej sięgać zarówno po instrumenty, jak i gatunki o włoskiej proweniencji. Ostatecznie styl francuski przegrywa ze stylem włoskim. Właśnie Jean-Baptiste Barrière był gambistą, który porzucił swój instrument dla wiolonczeli, stając się jej pierwszym francuskim wirtuozem. W 1736 roku wyjechał do Włoch, aby studiować u znanego włoskiego wiolonczelisty Francesco Alborei, znanego jako Franciscello.
Bruno Cocset, fot. Joanna Stoga/NFM
Jego utwory są najbardziej znane ze swojej wrażliwości i subtelnej tonacji, emocjonalnego rezonansu i głębokiego brzmienia. Potrzeba zatem wiele subtelności, aby osiągnąć ten rodzaj wirtuozerii, jaki miał ów artysta, który aczkolwiek przyswoił sobie elementy stylu włoskiego, zachował również bogaty francuski smak. Wydaje się, że w Bruno Cocsetcie znalazł idealnego wykonawcę. Szczególnie dlatego, że pisał swoje utwory nie tylko na wiolonczelę, ale także na inne instrumenty, o których brzmieniu dziś niewiele wiemy, no, może poza jednym wyjątkiem – Bruno Cocseta, który z pasją zgłębia muzykę tego okresu od lat.Francuski wiolonczelista barokowy ukończył Narodowe Konserwatorium w Tours, a później pobierał nauki u Annera Bylsmy, Jaapa Schrödera i Christophe'a Coina. Współpracował z wieloma najważniejszymi grupami Europy, grającymi muzykę dawną na instrumentach historycznych, nagrywając głównie z Le Concert des Nations Jordiego Savalla, zanim stworzył własny zespół barokowy: Les Basses Réunies. To ciągle poszukujący muzyk i badacz, mający własny styl, pracujący nad brzmieniem instrumentu wespół z lutnikiem i wytwórcą instrumentów Charlesem Richem. W wyniku tej współpracy powstało dziewięć instrumentów, będących rekonstrukcją dawnych, a kilka z nich mogliśmy podziwiać i usłyszeć we Wrocławiu.
Bruno Cocser z zespołem Les Basses Réunies, fot. Joanna Stoga/NFM
Artysta zaprezentował utwory Barrière`a na instrumentach przypominających mniejsze i większe wiolonczele, z towarzyszeniem klawesynu, kontrabasu i wiolonczeli. Grał z jakąś niezwykłą lekkością i precyzją, bardzo skupiony. Sonaty w jego (i zespołu) wykonaniu były wysmakowane i eleganckie, subtelnie nastrojowe. Ten koncert najbardziej zapisał się w mojej pamięci. Sądzę zresztą, że nie tylko w mojej, bo publiczność była oczarowana występem francuskiego wiolonczelisty. Nie dziwi, że przed laty jego gra zrobiła tak wielkie wrażenie na Jarosławie Thielu, iż postanowił studiować wiolonczelę barokową... Mistrz! Warto go posłuchać:
Bruno Cocset : Jean Barrière - Sonatas for Cello & Bass Continuo
"Nie wszystek umrę" – "La tombe de Rameau"
Znaną maksymę Horacego, w której poeta podkreśla, iż osiągnie nieśmiertelność za sprawą swojej poezji, można by w równym stopniu odnieść do twórczości Jeana-Philippe'a Rameau, albowiem pięknym podsumowaniem jego twórczego żywota stała się poświęcona mu "Messe des mortes" Jeana Gillesa, uzupełniona przez zaprzyjaźnionych z nim kompozytorów o fragmenty dzieł samego Rameau. Historia Requiem Jeana Gillesa jako żywo przypomina legendę ostatniego dzieła W. A. Mozarta, z tą różnicą, że francuski kompozytor swoje dzieło ukończył, ale zleceniodawca uznał je za zbyt kosztowne i odmówił jego przyjęcia. W rezultacie wykonano je po raz pierwszy na pogrzebie kompozytora w 1705 roku. Później zabrzmiało podczas uroczystości pogrzebowych Jeana-Philippe'a Rameau - popularnego francuskiego kompozytora oper, baletów i utworów klawesynowych, zmarłego 12 września 1764 w Paryżu. Nabożeństwo odbyło się 27 września i było tak piękne, że wielokrotnie wykonywano Requiem także później – podczas uroczystości pogrzebowych Stanisława Leszczyńskiego, króla Polski, w 1766 r. i Ludwika XV, w 1774 r. oraz innych ważnych osobistości. Należy przy tym zaznaczyć, że wykonywano je w wersji zmienionej. Przyjaciele Rameau inkrustowali w pośpiechu oryginalny utwór kompozycjami zmarłego i w takiej wersji usłyszeliśmy go podczas koncertu poprowadzonego przez Skipa Sempé. Czwarta część koncertu zawierała wyłącznie utwory Rameau, a zwieńczeniem była Apothéose de Rameau, w której znalazł się fragment z opery "Zoroastre". Innym interesującym uzupełnieniem był utwór Michela Corrette`a: "Carrillion des morts", w którym instrumenty naśladują bicie dzwonów.
Koncert "La tombe de Rameau", fot. Sławek Przerwa/NFM
"Messe des mortes" Jeana Gillesa jest utworem pełnym nadziei na pośmiertne połączenie z Bogiem. Wykonanie tego wspaniałego dzieła na zakończenie Akademii Francuskiej było jej znakomitym zwieńczeniem. Wrocławska Orkiestra Barokowa pokazała cały swój kunszt, podobnie jak Chór NFM. Znakomici byli też starannie dobrani soliści: Judith van Wanroij – holenderska sopranistka specjalizująca się w muzyce francuskiego baroku, francuski tenor Davy Cornillot, zafascynowany niemieckim repertuarem barokowym, a zwłaszcza muzyką J. S. Bacha, francuski baryton Marc Mauillon, występujący w repertuarze barokowym, współpracujący m. in. z Jordi Savallem. Nie obyło się bez bisów, choć wydawać by się mogło, że takiego utworu bisować się nie da... Skip Sempé i tym razem okazał się łaskawy, poruszony prawdziwym entuzjazmem publiczności.
Tym sposobem Akademia Francuska dobiegła końca, pozostawiając uczucie niedosytu, a zarazem większej otwartości na muzyczne skarby, o których dotąd mieliśmy blade pojęcie.
Festiwal Misteria Paschalia powraca w tym roku do nabożeństwa Liturgii Godzin w kościołach, łącząc muzykę z obrzędem.
To już 16. edycja Festiwalu Misteria Paschalia, którego program od lat przybliża muzykę związaną z liturgią Wielkiego Tygodnia i Wielkanocy. Na koncertach w kościele św. Katarzyny Aleksandryjskiej czy Centrum Kongresowego ICE Kraków słuchamy różnych opracowań pasji i Leçons de ténèbres, czy zastanawiamy się jednak, w jakim celu powstały te dzieła? Jaka była ich funkcja? W tym roku dzięki współpracy z Fundacją inCanto, organizatorami Festiwalu Musica Divina, wracamy do ich pierwotnego kontekstu, czego efektem są dwa nabożeństwa Liturgii Godzin: Ciemnych Jutrzni w Wielki Piątek 19 kwietnia o godz. 8.00 w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego oraz Nieszporów Wielkanocnych w opactwie oo. Benedyktynów w Tyńcu w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego 21 kwietnia o godz. 19.00. Dodatkowo zapraszamy na warsztaty przygotowujące do udziału w nieszporach, które 23 marca oraz 6 kwietnia w opactwie w Tyńcu poprowadzi Sławomir Witkowski.
Miserere mei, Deus
Wyobraźmy sobie taki scenariusz: nastaje wielkopiątkowy świt. Poprzedniego wieczoru zakończył się Wielki Post i Msza Święta Wieczerzy Pańskiej rozpoczęła Triduum Paschalne. Jest to jedyna msza święta w ciągu roku, której nie kończy rozesłanie – liturgia trwa nadal. Po nocnym czuwaniu gromadzimy się przed ogołoconym ołtarzem i pustym tabernakulum. Panującą w kościele ciemność rozprasza tylko światło świec. W przejmującej ciszy kantor intonuje antyfonę poprzedzającą pierwszy z psalmów. Rozpoczyna się celebracja Ciemnej Jutrzni.
Brzmi jak scena wyjęta z filmu historycznego o życiu w klasztorach? A tak właśnie wyglądał początek obrzędów Wielkiego Piątku jeszcze w latach 60. ubiegłego stulecia, kiedy Ciemne Jutrznie uroczyście odprawiano przy licznym udziale wiernych. W niemałym stopniu przyczyniała się do tego muzyczna oprawa ceremonii – Ciemne Jutrznie były inspiracją dla różnorodnej twórczości muzycznej. Wyjątkowo chętnie kompozytorzy (m.in. Charpentier, Couperin, de Lalande, ale i Wacław z Szamotuł) opracowywali lekcje (czyli czytania) pierwszego nokturnu Jutrzni pochodzące z biblijnych Lamentacji proroka Jeremiasza. Wiele z nich mieliśmy już zresztą okazję usłyszeć podczas poprzednich edycji Festiwalu Misteria Paschalia.
Tym razem postanowiliśmy jednak zaprezentować Ciemne Jutrznie w ich pierwotnym kontekście – liturgicznym. W Wielki Piątek, dzięki współpracy z Festiwalem Musica Divina organizowanym przez Fundację inCanto, w kościele pw. Zmartwychwstania Pańskiego odprawione zostanie takie właśnie nabożeństwo, którego charakterystycznym elementem jest użycie – oprócz standardowych sześciu świec ołtarzowych – trójkątnego świecznika, tzw. „triangułu”, na którym znajduje się 15 świec.
W Wielki Piątek 19 kwietnia po raz pierwszy na festiwalu będziemy mieli okazję uczestniczyć w Matutinum (Jutrzni) i następujących bezpośrednio po nim Laudes (Chwalbach). Matutinum składa się z trzech części zwanych nokturnami. Każdy z nich rozpoczyna śpiew trzech psalmów z antyfonami (krótkimi utworami poprzedzającymi i następującymi po każdym z psalmów). Psalmy i antyfony przeplatają się ze śpiewnie recytowanymi lekcjami. Podczas nabożeństwa w świątyni stopniowo gaszone są świece na triangule, aż zostaje tylko jedna – symbolizująca Chrystusa. Całość kończy śpiew psalmu Miserere mei, Deus, który wykonuje się w ciemności. Jeszcze tylko celebrans śpiewa krótką modlitwę – kolektę, a następnie wszyscy w kościele uderzają śpiewnikami o ławki. Dźwięk ów (strepitus) ma symbolizować trzęsienie ziemi w chwili śmierci Pana Jezusa.
Ciemne Jutrznie to prawdziwy maraton modlitewno-śpiewaczy. Na specjalne zamówienie festiwali Misteria Paschalia i Musica Divina Zespół Muzyki Dawnej JERYCHO kierowany przez Bartosza Izbickiego, przy wsparciu Fundacji inCanto podjął się przygotowania tej celebracji. Antyfony i psalmy zostaną wykonane według wersji chorału gregoriańskiego przywróconej przez Edycję Watykańską – są one niemal tożsame z tymi śpiewanymi, przekazanymi przez średniowieczne rękopisy diecezji krakowskiej. Lekcje w pierwszym nokturnie Matutinum zaczerpnięte z księgi Lamentacji proroka Jeremiasza, czyli inaczej Lamentacje, zaśpiewane zostaną według charakterystycznych dla Polski melodii zaczerpniętych z tzw. edycji Piotrkowczyka – ksiąg drukowanych w XVII wieku w Krakowie. Każda z nich kończy się dramatycznym wołaniem „Jerusalem, Jerusalem, convertere ad Dominum, Deum tuum” (Jerozolimo, Jerozolimo, nawróć się do Pana, Boga twego). Kończący liturgię psalm Miserere mei, Deus wykonamy w prostym opracowaniu Bartosza Izbickiego na podstawie melodii recytatywu znanego pod nazwą „tonus peregrinus”, która być może była również związana z pierwotną wersją kompozycji Gregorio Allegriego – najbardziej chyba znanego opracowania Psalmu 51.
Vesperae Dominicae Resurrectionis
Jedna z najstarszych płyt z chorałem gregoriańskim, jakie ukazały się w Polsce, została wydana przez Veriton w 1988 roku jeszcze na winylu i nosi tytuł Benedyktyńskie śpiewy chorałowe. Całą stronę B zajmują Vesperae Dominicae Resurrectionis (Nieszpory Niedzieli Zmartwychwstania). Nagranie zrealizowano w tynieckim kościele, a śpiewają benedyktyni opactwa w Tyńcu. Hymn, kolejne antyfony i responsorium swoim charakterystycznym – choć wtedy o trzydzieści lat młodszym – głosem intonuje ojciec Leon Knabit. Dziś już nie jest kantorem – pałeczkę przejęli młodsi – chociaż wciąż włącza się w śpiew wspólnoty mniszej podczas codziennego oficjum. Od tamtego czasu kilkakrotnie zmieniał się skład scholi, która prowadzi śpiew konwentu, a kantorami bywali też opaci. Zmieniała się stylistyka wykonawcza, a nawet sprawy tak podstawowe jak akompaniament.
W Niedzielę Wielkanocną Festiwal Misteria Paschalia i Festiwal Musica Divina wspólnie z opactwem oo. Benedyktynów w Tyńcu zapraszają na uroczyste Nieszpory Niedzieli Zmartwychwstania pod przewodnictwem o. opata Szymona Hiżyckiego OSB. Wspólnie z mnichami będziemy mogli uczestniczyć w niezwykłym nabożeństwie odprawionym według Antyfonarza Monastycznego wydawanego od 2005 roku, po wielu latach wytężonej pracy mnichów z Solesmes oraz ich współpracowników. Księga ta respektuje nowy układ łacińskich tekstów liturgicznych, a wszystkie teksty biblijne przytacza w zrewidowanej wersji Wulgaty (tzw. Neowulgata). Od strony muzycznej natomiast Antyfonarz bardzo wiernie przekazuje melodie zachowane w najstarszych rękopisach benedyktyńskich.
Wykorzystanie bogactwa starożytnych melodii nierozerwalnie związanych z świętym tekstem w najwłaściwszym dla nich kontekście – do celu, dla którego powstało, czyli w liturgii – uważa się dziś za zbytek, a w skrajnych wypadkach nawet za dziwactwo. A odnowiona liturgia nie musi być przecież prostacka, tandetna, infantylna, nakierowana na człowieka zamiast na Boga, dostosowana do możliwości percepcyjnych zgromadzenia, zamiast porywająca go czy wręcz wyrywająca z letargu, z duchowej i kulturalnej pustki. Wreszcie, nie musi – a nawet nie może – być oderwana od tradycji, ale ukształtowana zgodnie z hermeneutyką ciągłości, o co tak dobitnie apelował papież Benedykt XVI. Potrzeba kompetentnych śpiewaków, kantorów, którzy będą potrafili wykorzystać przygotowane materiały. Nie każdy do tego się nadaje – święty Benedykt był tego świadom, kiedy zapisał, że śpiewać albo czytać ten tylko może się ośmielić, kto jest w stanie wypełnić to zadanie ku zbudowaniu słuchaczy. (RB 47,3).
Tego właśnie będą mogli doświadczyć ci, którzy w wieczór Niedzieli Zmartwychwstania udadzą się z nami do Tyńca. Wszystkich pragnących w lepszy sposób przygotować się do pełnego uczestnictwa w nabożeństwie zapraszamy 23 marca i 6 kwietnia do opactwa w Tyńcu, gdzie w godz. 9.00–12.00 odbędą się warsztaty poświęcone nieszporom, które poprowadzi Sławomir Witkowski.
Więcej informacji na temat rejestracji na warsztaty już wkrótce na fanpage’ach Festiwalu Misteria Paschalia i Fundacji inCanto.
Powieść Pierre’a Choderlosa de Laclosa "Niebezpieczne związki" i film Stephena Frearsa pod tym samym tytułem, które opowiadają o władzy, będącej częstą przyczyną ludzkich działań, zainspirowały Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, do poszukania ich analogii w muzyce.
W programie koncertów 57. edycji festiwalu pojawią się utwory mające wymiar polityczny i religijny, w tym dzieło stworzone przez Ołeksandra Szymko tuż po pierwszej agresji Rosji na Ukrainę. Stanowi ono bardzo ciekawą mieszankę współczesnego języka kompozytorskiego artysty z ukraińską tradycją ludową i znakomicie zwieńczy festiwal. Jak co roku na Dolnym Śląsku wystąpią uznani artyści zagraniczni i polscy, m. in.: sir John Eliot Gardiner z Orchestre Révolutionnaire et Romantique i Chórem Monteverdi,Jewhen Sawczuk z Narodowym Chórem Ukrainy „Dumka”, Barbara Hannigan z LUDWIG Orchestra, Agata Zubel,Giovanni Antonini z Il Giardino Armonico, Le Poème Harmonique, Cameron Carpenter, a także: Andrzej Kosendiak i Wrocław Baroque Ensemble,Chór NFM, NFM Filharmonia Wrocławska, NFM Orkiestra Leopoldinum i NFM Chór Chłopięcy.
Koncerty 57. edycji festiwalu jak co roku będą się odbywać we Wrocławiu oraz w miastach Dolnego Śląska.
PROGRAM:
9.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, katedra pw. św. Jana Chrzciciela, pl. Katedralny 18
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
11.09.2022
niedziela 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
La voix humaine. Anatomia wyobraźni
Wykonawcy:
Barbara Hannigan – dyrygent, sopran
LUDWIG Orchestra
Barbara Hannigan, Denis Guéguin, Clemens Malinowski – reżyseria i wideo
Clemens Malinowski – wideo tworzone na żywo do utworu F. Poulenca La voix humaine
Étienne Démoulin – realizator dźwięku
Delphine Dussaux – korepetytor i asystent muzyczny
Florent Derex – koncepcja dźwiękowa
Program:
Richard Strauss Metamorfozy TrV 290
Francis Poulenc La voix humaine – tragédie lyrique
Bilety:
VIP 150 zł, I – N 120 zł / U 105 zł, II – N 90 zł / U 75 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Missa solemnis
Wykonawcy:
Sir John Eliot Gardiner – dyrygent
Lucy Crowe – sopran
Ann Hallenberg – mezzosopran
Giovanni Sala – tenor
Matthew Rose – bas
The Monteverdi Choir
Orchestre Révolutionnaire et Romantique
Program:
Ludwig van Beethoven Missa solemnis D-dur op. 123
Bilety:
VIP 250 zł, I – N 200 zł / U 185 zł, II – N 160 zł / U 145 zł
13.09.2022
wtorek, 19.00
Wrocław, kościół pw. św. Marii Magdaleny, katedra Kościoła polsko-katolickiego, ul. Szewska 10
Hymny Banganarti
Wykonawcy:
Norbert Twórczyński – dyrygent
Jarosław Bręk – bas-baryton
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Program:
Paweł Łukaszewski VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę – prawykonanie
Zamówienie utworu VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę P. Łukaszewskiego dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
14.09.2022
środa, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Dyktator muzyki francuskiej
Wykonawcy:
Vincent Dumestre – dyrygent
Ana Quintans – sopran
David Tricou – tenor
Romain Bockler – baryton
Igor Bouin – baryton
Geoffroy Buffière – bas
Le Poème Harmonique
Program:
Jean-Baptiste Lully
Uwertura z komediobaletu La Princesse d'Elide LWV 22
Courante pour Sganarelle, Menuet pour les espagnols i Rondeau pour le charivary z komediobaletu Le mariage forcé LWV 20
Chaconne z komediobaletu L'amour médecin LWV 29
Bergerie, Entrée de trois Importuns, Ballet des espagnols and Quels spectacles z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Marc-Antoine Charpentier Trio grotesque z komediobaletu Le mariage forcé H. 494
Jean-Baptiste Lully
Ah, qu’il est beau qu’il est joli z komediobaletu La pastorale comique LWV 33
Piglialo sù z komediobaletu Monsieur de Pourceaugnac LWV 41
Dormez, beaux yeux z komediobaletu Les amants magnifiques LWV 42
Ah! mortelles douleurs z komediobaletu Georges Dandin LWV 38
Marche pour la cérémonie des Turcs z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Bilety:
VIP 110 zł, I – N 85 zł / U 70 zł, II – N 70 zł / U 55 zł
15.09.2022
czwartek, 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Niepokorny organista
Wykonawcy:
Cameron Carpenter – organy
Program:
Johann Sebastian Bach
Fantazja i fuga c-moll BWV 537
Preludium i Fuga C-dur BWV 870 oraz Preludium i Fuga F-dur BWV 880 z Das wohltemperierte Klavier II
Fantasia super „Komm, heiliger Geist“ BWV 651
O Mensch, bewein dein Sünde groß – preludium chorałowe BWV 622
Preludium i Fuga Es-dur BWV 552 „St Anne“
***
Johann Sebastian Bach Wariacje Goldbergowskie BWV 988
Bilety:
VIP 65 zł, I – N 55 zł / U 45 zł, II – N 45 zł / U 35 zł
16.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona, pl. Wolności 1
Zakochany Mahler
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent
Agata Zubel – sopran
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
Alma Mahler Fünf Lieder; Vier Lieder
Gustav Mahler Lieder eines fahrenden Gesellen; Rückert-Lieder
Opracowanie pieśni: Agata Zubel, Ernst Kovacic
Bilety:
VIP 65 zł, I N 55 zł / U 45 zł
17.09.2022
sobota, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Ciało i dusza
Wykonawcy:
Giovanni Antonini – dyrygent
Il Giardino Armonico
Anett Fritsch – Anima (sopran)
Mauro Borgioni – Corpo (baryton)
Margharita Maria Sala – Piacere (kontralt)
Renato Dolcini – Tempo / Consiglio (baryton)
Fulvio Bettini – Mondo, un compagno del Piacere (tenor)
Cyril Auvity – Inteletto (tenor)
Federico Fiorio – Angelo custode (kontratenor)
Anna Reinhold – Vita mondana / Anima beata (mezzosopran)
W imieniu pana Andrzeja Kosendiaka, dyrektora generalnego, a także pana Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego, serdecznie zapraszamy na 57. edycję Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, która odbędzie się w dniach 9–18 września 2022 roku.57. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans.
Niebezpieczne związki
"Niebezpieczne związki" to tytuł książki Pierre’a Choderlosa de Laclos, a także filmu Stephena Frearsa – dzieł podejmujących opowieść o relacjach podległości i władzy, będącej częstą przyczyną ludzkich działań. Te słynne utwory zainspirowały Giovanniego Antoniniego, dyrektora artystycznego Międzynarodowego Festiwalu Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego, do poszukania analogicznych tematów w muzyce.
W programie koncertów 57. edycji festiwalu pojawią się utwory o wyraźnym charakterze politycznym, w tym dzieło stworzone przez Ołeksandra Szymkę tuż po pierwszej agresji Rosji na Ukrainę, które doskonale zwieńczy festiwal. Znajdziemy w nim bardzo ciekawą mieszankę współczesnego języka kompozytorskiego artysty i ukraińskiej tradycji ludowej. Jak co roku na Dolnym Śląsku wystąpią uznani artyści polscy i zagraniczni, m.in.: sir John Eliot Gardiner z Orchestre Révolutionnaire et Romantique i Chórem Monteverdi, Jewhen Sawczuk z Narodowym Chórem Ukrainy „Dumka”, Barbara Hannigan z LUDWIG Orchestra, Agata Zubel, Giovanni Antonini z Il Giardino Armonico,Le Poème Harmonique, Cameron Carpenter, a także: Andrzej Kosendiak i Wrocław Baroque Ensemble, Chór NFM, NFM Filharmonia Wrocławska, NFM Orkiestra Leopoldinum i NFM Chór Chłopięcy.
Koncerty 57. edycji festiwalu, jak co roku, odbędą się we Wrocławiu oraz w miastach Dolnego Śląska.
Serdecznie zapraszamy!
Zespół NFM
57. Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans im. Andrzeja Markowskiego Niebezpieczne związki
Narodowe Forum Muzyki
Wrocław i Dolny Śląsk
9–18 września 2022
Andrzej Kosendiak – dyrektor generalny
Giovanni Antonini – dyrektor artystyczny
PROGRAM KONCERTÓW WE WROCŁAWIU:
9.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, katedra pw. św. Jana Chrzciciela, pl. Katedralny 18
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Bilety:
VIP 90 zł, I N 70 zł / U 55 zł
11.09.2022
niedziela 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
La voix humaine. Anatomia wyobraźni
Wykonawcy:
Barbara Hannigan – dyrygent, sopran
LUDWIG Orchestra
Barbara Hannigan, Denis Guéguin, Clemens Malinowski – reżyseria i wideo
Clemens Malinowski – wideo tworzone na żywo do utworu F. Poulenca La voix humaine
Étienne Démoulin – realizator dźwięku
Delphine Dussaux – korepetytor i asystent muzyczny
Florent Derex – koncepcja dźwiękowa
Program:
Richard Strauss Metamorfozy TrV 290
Francis Poulenc La voix humaine – tragédie lyrique
Projekt dofinansowany przez Performing Arts Fund NL.
Bilety:
VIP 150 zł, I – N 105 zł / U 90 zł, II – N 75 zł / U 60 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Missa solemnis
Wykonawcy:
Sir John Eliot Gardiner – dyrygent
Lucy Crowe – sopran
Ann Hallenberg – mezzosopran
Giovanni Sala – tenor
Matthew Rose – bas
The Monteverdi Choir
Orchestre Révolutionnaire et Romantique
Program:
Ludwig van Beethoven Missa solemnis D-dur op. 123
Bilety:
VIP 250 zł, I – N 200 zł / U 185 zł, II – N 160 zł / U 145 zł
13.09.2022
wtorek, 19.00
Wrocław, kościół pw. św. Marii Magdaleny, katedra Kościoła polskokatolickiego, ul. Szewska 10
Hymny Banganarti
Wykonawcy:
Norbert Twórczyński – dyrygent
Jarosław Bręk – bas-baryton
Chór NFM
Lionel Sow – kierownictwo artystyczne Chóru NFM
NFM Filharmonia Wrocławska
Program:
Paweł Łukaszewski VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę – prawykonanie
Zamówienie utworu VIII Symfonia „Hymny Banganarti” na bas, chór mieszany i orkiestrę P. Łukaszewskiego dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.
Bilety:
VIP 90 zł, I N 55 zł / U 40 zł
14.09.2022
środa, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Dyktator muzyki francuskiej
Wykonawcy:
Vincent Dumestre – dyrygent
Ana Quintans – sopran
David Tricou – tenor
Romain Bockler – baryton
Igor Bouin – baryton
Geoffroy Buffière – bas
Le Poème Harmonique
Program:
Jean-Baptiste Lully
Uwertura z komediobaletu La Princesse d'Elide LWV 22
Courante pour Sganarelle, Menuet pour les espagnols i Rondeau pour le charivary z komediobaletu Le Mariage forcé LWV 20
Chaconne z komediobaletu L'Amour médecin LWV 29
Bergerie, Entrée de trois Importuns, Ballet des espagnols and Quels spectacles z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Marc-Antoine Charpentier Trio grotesque z komediobaletu Le Mariage forcé H. 494
Jean-Baptiste Lully
Ah, qu’il est beau qu’il est joli z komediobaletu La Pastorale comique LWV 33
Piglialo sù z komediobaletu Monsieur de Pourceaugnac LWV 41
Dormez, beaux yeux z komediobaletu Les Amants magnifiques LWV 42
Ah! mortelles douleurs z komediobaletu Grzegorz Dyndała LWV 38
Marche pour la cérémonie des Turcs z komediobaletu Mieszczanin szlachcicem LWV 43
Bilety:
VIP 110 zł, I – N 70 zł / U 55 zł, II – N 55 zł / U 40 zł
15.09.2022
czwartek, 20.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Niepokorny organista
Wykonawcy:
Cameron Carpenter – organy
Program:
Johann Sebastian Bach
Fantazja i fuga c-moll BWV 537
Preludium i Fuga C-dur BWV 870 oraz Preludium i Fuga F-dur BWV 880 z Das wohltemperierte Klavier II
Fantasia super „Komm, heiliger Geist“ BWV 651
O Mensch, bewein dein Sünde groß – preludium chorałowe BWV 622
Preludium i Fuga Es-dur BWV 552
***
Johann Sebastian Bach Wariacje Goldbergowskie BWV 988
Bilety:
VIP 65 zł, I – N 55 zł / U 45 zł, II – N 45 zł / U 35 zł
16.09.2022
piątek, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Czerwona, pl. Wolności 1
Zakochany Mahler
Wykonawcy:
Ernst Kovacic – dyrygent
Agata Zubel – sopran
NFM Orkiestra Leopoldinum
Program:
Alma Mahler Fünf Lieder; Vier Lieder
Gustav Mahler Lieder eines fahrenden Gesellen; Rückert-Lieder
Opracowanie pieśni na sopran, orkiestrę smyczkową i harfę – Agata Zubel, Ernst Kovacic
Bilety:
VIP 65 zł, I N 55 zł / U 45 zł
17.09.2022
sobota, 19.00
Wrocław, NFM, Sala Główna, pl. Wolności 1
Ciało i dusza
Wykonawcy:
Giovanni Antonini – dyrygent
Il Giardino Armonico
Anett Fritsch – Anima (sopran)
Mauro Borgioni – Corpo (baryton)
Margherita Maria Sala – Piacere (kontralt)
Renato Dolcini – Tempo / Consiglio (baryton)
Fulvio Bettini – Mondo, un compagno del Piacere (tenor)
Cyril Auvity – Intelletto (tenor)
Federico Fiorio – Angelo Custode (kontratenor)
Anna Reinhold – Vita Mondana / Anima Beata (mezzosopran)
Danyło Kryżaniwski Реве та стогне Дніпр широкий (Ryczy i jęczy Dniepr szeroki), oprac. Wiktor Kosenko
Jewhen Stankowycz Садок вишневий (Sad wiśniowy)
Wstęp wolny
12.09.2022
poniedziałek, 19.00
Duszniki-Zdrój, Teatr Zdrojowy im. Fryderyka Chopina, ul. Zielona 7
Wyśnione miłości
Claire Lefilliâtre – sopran
Overtone:
Klaudia Matlak – skrzypce
Julia Karpeta – viola da gamba
Maurycy Raczyński – klawesyn
Dohyo Sol – teorba
Program:
Jean-Baptiste Morin Ouverture z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Nicolas Bernier Médée – kantata ze zbioru Cantates françoises, ou Musique de chambre (Livre IV, Paryż 1703)
Marin Marais La Mariée z Suite en la mineur z Pièces de viole (Livre V, Paryż 1725)
Elisabeth Jacquet de la Guerre Judith – kantata ze zbioru Cantates françoises sur des sujets tirez de l'écriture (Livre I, Paryż 1708)
***
Jacques Duphly Médée z Troisième Livre de Pièces de Clavecin (Paryż 1756)
Marin Marais Menuet fantasque & Double z Suite en sol mineur (Livre III, Paryż 1711)
Jean-Baptiste Morin Le naufrage d'Ulisse – kantata ze zbioru Cantates françoises a une, et a trois voix, avec simphonie (Paryż 1712); Chaconne z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Bilety:
N 25 zł / U 15 zł
12.09.2022
poniedziałek, 19.30
Kłodzko, kościół Wniebowzięcia NMP, pl. Kościelny 9
Giovanni Bassano Diminuzioni su Introduxit me rex del Palestrina (Wenecja 1585)
Samuel Scheidt Canzon à 5 ad imitationem Bergamasca Anglica SSWV 64 (Hamburg 1621)
Wstęp wolny
13.09.2022
wtorek, 19.00
Żórawina, kościół pw. Świętej Trójcy, al. Niepodległości 43
Wyśnione miłości
Claire Lefilliâtre – sopran
Overtone:
Klaudia Matlak – skrzypce
Julia Karpeta – viola da gamba
Maurycy Raczyński – klawesyn
Dohyo Sol – teorba
Program:
Jean-Baptiste Morin Ouverture z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Nicolas Bernier Médée – kantata
Marin Marais La Mariée z Suite en la mineur z Pièces de viole (Livre V, Paryż 1725)
Elisabeth Jacquet de la Guerre Judith – kantata ze zbioru Cantates françoises sur des sujets tirez de l'écriture (Livre I, Paryż 1708)
***
Jacques Duphly Médée z Troisième Livre de Pièces de Clavecin (Paryż 1756)
Marin Marais Menuet fantasque & Double z Suite en sol mineur (Livre III, Paryż 1711)
Jean-Baptiste Morin Le naufrage d'Ulisse – kantata ze zbioru Cantates françoises a une, et a trois voix, avec simphonie (Paryż 1712); Chaconne z divertissement L'Himen et l'amour op. 7
Wstęp wolny
13.09.2022, wtorek, 19.00
Bolesławiec, bazylika mniejsza Wniebowzięcia NMP i św. Mikołaja, ul. Kościelna 3
Kings in the North
Jarosław Thiel – dyrygent
Tomáš Král – baryton
Wrocławska Orkiestra Barokowa
Program:
Thomas Arne Uwertura do opery Alfred
Georg Friedrich Händel Tirannia gli diede il regno – aria z opery Rodelinda HWV 19
Johann Helmich Roman Datti pace, alma reale – aria z kantaty Festa musicale
Georg Philip Telemann Chaconne comique z opery Der neumodische Liebhaber Damon, oder Die Satyrn in Arcadien TWV 21:8
Johann David Heinichen Si teme si freme – aria z oratorium La pace di Kamberga S.19
Georg Friedrich Händel Courante z opery Almira HWV 1
Reinhard Keiser Ich muss schweigend von dir gehen – aria z opery Fredegunda
Georg Friedrich Händel Menuet z opery Almira HWV 1
Georg Caspar Schürmann Dich soll der Freiheit Gold bekrönen – aria z opery Ludovicus Pius, oder Ludwig der Fromme
Georg Friedrich Händel Concerto z opery Ottone, re di Germania HWV 15
Attilio Ariosti Questo mar – aria z opery La fede ne’ tradimenti
Thomas Arne Largo i Con spirito z Ouverture g-moll nr 8 ze zbioru Eight Overtures in 8 Parts
Reinhard Keiser Ach! Nero ist nicht Nero mehr! i Erstaune, sichrer Kreis der Welt – recytatyw i aria z opery Octavia
Georg Philip Telemann Intrada z opery Pastorelle en musique; Ihr krachenden Klüfte – aria z opery Der neumodische Liebhaber Damon, oder Die Satyrn in Arcadien TWV 21:8
Wstęp wolny
13.09.2022
wtorek, 19.00
Bielawa, kościół pw. Bożego Ciała, pl. Kościelny 58
.jpg)
